Mijmering

Hoe moeilijk soms ook, Anne heeft weer haar best gedaan op een prachtig gedicht en dat is te zien. Naar aanleiding van alle woorden die jullie haar gaven heeft ze onderstaand pareltje geschreven:

Van iets wat ooit begon
steen voor steen, vanaf de aarde
staat nu als verloren in het land
de verborgen voetstappen
verdwenen onder het hoge gras
Wat ooit zó veilig is geweest
een schepping was, lang verleden
beschutting gaf aan dieren
werd een bouwval door de tijd
Haar eerdere vergankelijkheid
laat vergane glorie hoogtij vieren
stilte hier, is nu het meest
in deze trieste verlatenheid
zelfs geen dak om de zon te weren
Blijft deze ruïne standvastig
in landelijke uitgestrektheid 
de oneindigheid overheersend
binnenin al haar gebroken zijn
door natuurlijke kracht overeind ?
Na alles wat er ooit heeft geleefd
van het mooie wat er heeft gestaan
geeft het één ware zekerheid
dat alles wat was, eens zal vergaan
Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
26 april 2016
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief