MENUMENU

A hell of a job

‘Ideeën zijn hemels, de uitvoering is hels.’ Oók als je over Jozef schrijft! Veel creatieven zullen het herkennen.

Ik vertelde een collega-journalist, die inmiddels zijn eerste roman publiceerde, dat ik een roman over de vrouw van Potifar wilde schrijven. Zijn reactie: ‘Over schrijven kan ik je van alles aan- en afraden. It’s a hell of a job.”

Passie

Deze woorden waren allerminst ontmoedigend bedoeld, integendeel. “Fictie schrijven is mijn grote passie en ik help een collega-schrijver waar ik kan. Kom maar koffie drinken, dan praat ik je bij.” In het inspirerende gesprek dat we hadden, ervoer ik dat het inderdaad zijn passie was. Hij is directeur van een journalistieke onderneming, fictie schrijven doet hij zo’n beetje elke andere minuut van zijn leven. “Ik wil me de rest van mijn leven wijden aan het schrijven. Alle andere grote doelen, zoals reizen of sport, zet ik op een laag pitje.” That’s the spirit! Ik werd helemaal blij van zijn enthousiasme. En intussen begrijp ik het ook.

Schrappen

Want inderdaad, het ís a hell of a job. Urenlang weten dat een bepaald woord net het juiste woord niet is, dat je het beter kunt en dat het beter móet. En dat het woord ook komt, maar nu dus even niet. (Hier helpt een wandelingetje, de was ophangen of de badkamer eens goed onder handen nemen.)
Of dat je zit te zweten om tijd ‘zoek te maken’ in het verhaal. Want denk aan je spanningsbogen! Inhouden, want je moet niet alles meteen weggeven. Maar de lezer moet wel geboeid blijven: cliffhangers geboden dus. En schrappen, schrappen, schrappen! ‘Kill your darlings’, het verhaal wordt er echt beter van, de lezer moet immers ook iets doen. In je somberste buien denk je: het was niks, het is niks en het wordt niks. Zucht.

Magisch

Daar tegenover staan de momenten waarop je helemaal in de flow komt, magisch! Dat je opeens met Jozef en de schapen in de vallei dwaalt. Of het paleis van de farao ziet schitteren in het late middaglicht. Laatst mailde de collega-journalist me: “Ik ben trots op je dat je dit oppakt en schrijft.” En om de moed er in te houden: “Het blijft een hell of a job, ook als je een tweede roman schrijft.” O, dat gaat dus ook niet over, dacht ik nog. Waarom doen we onszelf dit aan? Het antwoord hierop gaf hij al, prachtig in alle eenvoud: “Ik vind het het mooiste wat er is, nog steeds.” Ik ben het tweehonderd procent met hem eens!

Afbeelding: De Hel, Coppo di Marcovaldo, mozaïek, ca. 1300

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars