MENUMENU

A Place To Call Home

Wat is het spannend: de serie A Place to Call Home. Deze week nog is er elke dag een aflevering uit het vierde seizoen. Ik ben erg geboeid door het acteer- en camerawerk, de verschillende verhaallijnen, maar vooral door de thema's die in de serie voorkomen. Allemaal draaien ze om veranderende tijden. Ik ervaar dat er in onze tijd ook heel veel verandert. En we steeds op een nieuwe manier moeten leren kijken naar bijvoorbeeld racisme, seksisme en gender. Dat vind ik soms best verwarrend. Diezelfde verwarring zie ik bij de personages in A Place to Call Home. Hoe vinden ze toch een thuis te midden van al die veranderingen?

Een feest voor het oog

Terecht noemde tv-recensente Renate van der Bas vrijdag in Trouw de serie ‘A place to call home’ een feest voor het oog. De serie heeft daarom ook een Nederlandse fanclub op Facebook, opgericht door Anton van Dijken. Die bestond zaterdag 19 augustus twee jaar en telt inmiddels ruim 1600 leden. De fanclub volgt enthousiast het vierde seizoen dat nu op NPO2 door omroep MAX wordt uitgezonden. En dat is niet alleen vanwege de schoonheid. De serie vertelt in alle verwikkelingen het aangrijpende verhaal van een snel veranderende samenleving na de Tweede Wereldoorlog. Zo biedt de serie gespreksstof om te praten over hoe je met veranderingen omgaat, die zich ook in onze tijd razendsnel aandienen. Daarom is die serie me ook zo gaan boeien. Ik wil graag uitleggen waarom.

Nieuwe vrijheden; hoe ga je daarmee om?

De Australische serie speelt zich af in de vijftiger jaren. De aristocratische familie Bligh staat hierin in het middelpunt. Zij zijn het toonbeeld van de blanke, conservatieve en protestantse meerderheid in de maatschappij van die jaren. De vijftiger jaren zijn echter jaren waarin niet alleen de oorlog doorspeelt, maar waarin ook nieuwe vrijheden zich aandienen. De schok en het trauma van de oorlog gaan gepaard met een snelle verandering in de samenleving. De bioscoop breekt door, net als de jazz-muziek. Er komt meer vrijheid in relaties, en homoseksuelen doorbreken langzaam maar zeker het taboe op hun geaardheid. Immigranten, met een ander geloof, eisen steeds nadrukkelijker hun plaats op. En de wereld wordt kleiner, waardoor voormalige vijanden vrienden (moeten) worden.

Worstelingen met veranderingen

In en rondom de Bligh-dynastie zien we mensen worstelen met deze veranderingen, omdat zijzelf bekneld zijn geraakt in de oude ordeningen van de samenleving. De stamhouder krijgt een relatie met een Jodin. Let wel: in de tijd dat men nog in de kerken verkondigde dat ‘de Joden Jezus vermoord hebben’. Zijn zoon blijkt homoseksueel, wat in die tijd nog als een ziekte werd beschouwd. Omwille van de dynastie is hij nog getrouwd, maar dat zal niet lang duren. En zijn dochter (die niet zijn dochter is, maar die van zijn zus uit een niet-huwelijkse relatie) kiest voor een katholieke boer, een Italiaan, een ‘spaghetti-eter’. De serie onthult dat dit allemaal niet nieuw is, en dat de veranderingen er móesten komen. Zo bleek opa, inmiddels overleden, ook homoseksueel, wat zijn huwelijk in die tijd enorm in de weg zat. En zo zijn er meer ‘geheimen’, stilgehouden veranderingen, die de veranderingen in denkbeelden afdwingen.

Veranderingen onvermijdelijk

Veranderingen dienen zich blijkbaar onvermijdelijk aan. Aan de hand van prachtig en aangrijpend acteerwerk in de serie kunnen we ons afvragen hoe wij tegen seksuele en geslachtsvoorkeuren aankijken en het meerouderschap. En zijn we er al werkelijk uit dat twee geloven of culturen op één kussen kunnen slapen? En durven we werkelijk onze armen te openen voor immigranten die hier wonen? We voelen dat er nog veel gaat veranderen in een steeds kleiner wordende wereld. En dat boezemt angst in. Die zien we tot uitbarsting komen in de discussies rondom zwarte piet en de opvang van asielzoekers en in het stemgedrag. ‘A place to call home’ laat zien dat alles wat we uit angst voor verandering doen eigenlijk een achterhoedegevecht is. De verandering is al gaande. We kunnen nadenken hoe de veranderingen moeten gaan. De serie ‘A place to call home’ kan helpen om in die wereld thuis te raken.

Moeilijk?

Ervaar jij ook veel veranderingen om je heen? En hoe ga je daarmee om? Vind je ze moeilijk?

 

 

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
25 augustus 2017

22 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars