MENUMENU

Aan tafel!

De laatste tijd heb ik nogal vaak buiten de deur gegeten. Nee niet in restaurants, maar gezellig bij familie of vrienden thuis. Als vrijgezel schuif je namelijk nogal makkelijk ergens aan omdat je geen rekening hoeft te houden met een partner en kinderen. En ik vind dat altijd wel heel gezellig, want dan zitten we met elkaar aan tafel. Zelf eet ik meestal op de bank voor de televisie.

Maaltijd!

In Duitsland waar ik lang geleden stage liep, zeiden de mensen altijd tegen elkaar “Mahlzeit!” als we gingen eten. Het woord maal(tijd) komt voort uit het idee dat je steeds op een vast tijdstip bij elkaar komt om te eten. Er is een afgebakende tijd waarin je er bent voor elkaar. En eeuwenlang was het ook een dagelijks ritueel in ieder gezin: je schoof aan het einde van de werkdag samen aan tafel, dankte God, praatte over de dag en at van wat er op tafel stond. Nu gaat het allang niet meer zo, merkte ik. Pappa komt later want hij staat in de file. De kinderen moeten op onmogelijke tijden sporten. En moeders moet ook weer op tijd op een vergadering zijn.

Tafelrituelen

Dan kan een ritueel voor het avondeten wel prettig zijn om het gevoel van samenzijn weer bewust te beleven. Het grappige was dat bij de mensen bij wie ik kwam ieder daar op zijn eigen manier invulling aan geeft. Je bent de hele dag bezig geweest met je eigen leven en dan is er tijd voor elkaar. Vroeger bij mij thuis bad mijn vader het “Onze Vader” voor het eten en in het weekend lazen we na het eten uit de bijbel. Mijn broer spreekt zelf een gebed uit en dankt met de kinderen voor alle mooie dingen die die dag gebeurd zijn. Zo passeert alles nog een keer de revue. Mooi ook om daar bij stil te staan. Vrienden van mij danken voor iedereen die een bijdrage aan het voedsel hebben geleverd. Van de aarde waarin de groente mocht groeien tot aan degene die ervoor zorgden dat het op de juiste plek kwam en de mensen die het bereid hebben. En een andere vriendin kiest ervoor om elkaars handen vast te houden en met de kinderen een lied te zingen.

Stilte

Ik ben door dit alles wel aan het denken gezet. Ik eet niet meer op bank voor de tv, maar zit aan tafel en ben even stil voor het eten. Om God te danken hoe goed ik het heb met een overvloed aan keuzes voor het eten. Het is mooi even een moment van rust te pakken voor de hectiek weer begint.

Hebben jullie ook een tafelritueel thuis?

 

bidden-eten

 

2 reacties op “Aan tafel!
  1. Hetty schreef:

    Wij bidden en danken voor en na het eten. Dat was altijd ‘Here zegen deze spijze amen’, maar ik merkte dat die woorden nogal versleten geraakt waren. Nu zingen we. Voor het eten ‘Dank U dat wij samen eten, amen’ en na afloop ‘Zegen, Schepper, heel ons leven, amen’ (uit het Liedboek, zingen en bidden in huis en kerk). Het hele gezin zingt mee en zo heeft het ritueel heel veel aan betekenis gewonnen!

  2. Lineke schreef:

    Er wordt een kaars op tafel geplaatst, die de hele maaltijd brandt. En een ieder krijgt een waxinekaarsje.
    Ik bid en dank met eigen woorden voor wat we op tafel hebben gekregen.
    Na de maaltijd steek je je kaarsje aan en zegt waar je dankbaar of verdrietig om bent . Dat wil je bij God brengen. Je kan ook 2 waxinelichtjes neerzetten, 1 voor het goede en 1 voor het verdrietige/boze…
    Daarna volgt er meestal een gesprek. 1 van de kleinkinderen zette, een keer, na de maaltijd en het gesprekje, het kaarsje bij de foto van mijn overleden vader neer.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
27 juni 2016

18 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars