Actueel: Avondklok? ‘Er valt toch niets te vieren…’ Of wel soms?

Zelfs het idee van een avondklok begint te wennen. Vreemd eigenlijk als je erover nadenkt. Gelaten kijken we naar het nieuws en denken: het zal er wel van komen. Of het zin heeft? We moeten toch iets. En de reacties op straat zijn lauw. ‘Ik ben toch al thuis om 8 uur.’ ‘Waar moet je anders heen dan?’ Er zijn geen feestjes meer, bars en clubs zijn gesloten. Wat valt er eigenlijk nog te vieren?

Een oude Latijnse spreuk zegt: ‘Het leven is een feest, maar je moet zelf de slingers ophangen.’ Nou, zo’n feest kan ik er maar moeilijk in zien op dit moment. Het duurt lang, de rek gaat eruit, en de moed zakt je soms in de schoenen. Geluiden dat het wel eens tot de zomer kan gaan duren, of langer, tarten ons uithoudingsvermogen. We raken ‘opgedroogd’.

Kijk omhoog

En toch, het leven kan pas weer een ‘feest’ zijn, als je er zelf iets aan doet. En dan bedoel ik niet dat we een loods moeten afhuren om een illegaal coronafeest te houden. We moeten wel openstaan voor de mogelijkheid dat het leven weer een feest kan worden. Wie de hele tijd naar beneden kijkt, ziet de hemel boven zich niet meer. Kijk omhoog, en dan zul je de zon weer zien. Niet dat jij ervoor gezorgd hebt dat de zon weer schijnt, maar door omhoog te kijken zie je hem wel!

Opgedroogd

Op een bruiloft in Kana was de wijn op. Een echte party-killer. Het is een beeld voor een feest dat opgedroogd is, zoals we onszelf misschien ook opgedroogd voelen. Jezus draagt de bedienden op om grote waterbakken te vullen met water. Dat water verandert in wijn. Hoe? Dat weet ik niet. Maar ik weet wel dat het geen wijn had kunnen worden zonder dat water.

Zelf beginnen

Nee, erg vrolijk word je er allemaal niet van hoe langer het gaat duren en met de avondklok in het vooruitzicht. Maar als wijzelf de aanzet niet geven, of beter gezegd: we hoeven zelf maar een kleine aanzet te geven, om gevuld te worden met hoop, met moed, met doorzettingsvermogen.

Tips

Hoe? Vul je vat gewoon met water. Dat kan zijn: benoem je verlangen in een gebed, en klagen mag ook. Ga het gesprek maar aan met God. Want als jij niks zegt, komt er geen gesprek en heeft het voor God weinig zin om wat terug te zeggen. Start weer eens met iets te lezen, muziek te luisteren die je inspireert, of luister een podcast.

Ja, dat kost tijd. En maak het dus ook niet te groot. Maar je zult zien: het kleine dat je doet, zal zich vermenigvuldigen. Dat maakt het leven, ondanks alles, en misschien juist in de rust van een avondklok, toch weer mooi.

Bron: Geloofswoorden.nl (ds. Dirk-Jan Bierenbroodspot)
One comment on “Actueel: Avondklok? ‘Er valt toch niets te vieren…’ Of wel soms?
  1. Avatar Marij-ke schreef:

    Verlangen naar de toekomst.
    Ging het maar gebeuren Heer, verduisterende hemellichamen, het teken van uw wederkomst. Zoals droog hout zomaar spontaan vlam vat zoals vuur water tot op een kookpunt brengt.
    En het zou de ongelovigen dwingen tot inzicht ze zouden dan vreselijk bang worden voor U. Wij verlangen naar uw gerechtelijke uitspraak
    maar Heer zullen wij het ooit gaan mee maken? Als wij het mis hebben en u komt toch zo plots, laat dan alstublieft de grond schudden en beven. Met zo’n een oorverdovend donderend lawaai, zoals niemand ooit eerder heeft mee gemaakt.
    De afgoden smelten als sneeuw voor de zon niets maar dan ook niets blijft van ons overeind. Uw boosheid zal ons dan leren, hadden we maar geluisterd wij zijn nog altijd kinderen van U.
    We zijn nu als een vloeiende zieke vrouw, onrein afgevallen herfstblad op een grote composthoop geveegd. Uiteen geblazen wegens halsstarrig vastgeroest ongeloof.
    Niemand hier die u Heer ook maar één keer om hulp roept. Of uw aangereikte helpende hand pakt. Uw gezicht is onzichtbaar voor ons geworden. De moed zakte in onze schoenen en liepen hopeloos vast in onze eigen bedachte hersenspinsels.
    Ondanks dat blijft u Vader alstublieft van ons houden wij zijn als in de moederschoot gevormd. U die ons het leven gaf de adem inblies, wil ons vergeven Heer, laat uw terechte ongekende boosheid voorbij gaan. Heer help ons, leer ons uw kinderen zijn.
    Bewerking Jesaja 63: 19b t/m 64: 1 t/m 8 2014 november 1e advent MBvD.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
19 januari 2021
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief