MENUMENU

Afhankelijk

Afhankelijkheid is echt niet makkelijk. Helemaal niet als je er niet voor gekozen hebt. Maar als de hele bijbelstudiegroep helpt om de luiers van je kind te verschonen, is het wel een kans om de kerk op een heel andere manier te leren kennen!

Eerste Hulp

Ongeveer een half jaar geleden lag ik, middenin de nacht, onderaan de trap. Dat was niet mijn plan geweest toen ik een paar seconden daarvoor met een slaperig hoofd uit mijn bed stapte. Ik kon niet slapen en wilde alleen even naar beneden om een kopje thee te drinken. Dat kopje thee kreeg ik een uur later, bij de Eerste Hulp in het ziekenhuis. Conclusie: mijn hele bovenarm aan diggelen. Ongelukkig detail was dat onze dochter (die kort gezegd zo haar eigen ingewikkelde geschiedenis heeft qua gezondheid), van toen 11 maanden oud, in datzelfde ziekenhuis lag.

En nu, een operatie, plaat in mijn arm, en heel veel fysiotherapie en pijnstillers later, kan ik nog steeds niet echt veel met mijn ‘lamme vlerk’, zoals manlief mijn arm inmiddels liefkozend noemt. Dat betekent dus dat de afgelopen maanden één grote les in afhankelijkheid werden. En laat ik nou net zo’n eigenwijs, zelfstandig type zijn. Volgens mij waren mijn eerste woordjes ooit al ‘zelluf doen’!

Afhankelijk
Ik zou allerlei diepe theologische waarheden kunnen delen nu, over leren ontvangen, sterk zijn in zwakte, enzovoort. Maar tussen jou en mij: afhankelijk zijn is soms echt stom! Me niet zelf kunnen douchen en aankleden, niet kunnen fietsen, en vooral niet voor mijn dreumes kunnen zorgen is heel frustrerend.

Toevallig startte onze kerk ook begin dit jaar geleden met nieuwe wijkgroepen. En al is het me nog steeds niet gelukt om naar een bijbelstudieavond of andere activiteit te gaan, inmiddels heb ik volgens mij de hele groep wel leren kennen. Bijna elke dag staat er iemand voor de deur om te helpen met het huishouden, om eten te brengen, om luiers van dochterlief te verschonen… Om maar te zorgen dat ons leven langzaam maar zeker een beetje op de rit komt.

Ik hoor steeds meer geluiden over de ‘participatiemaatschappij’. Er wordt verwacht dat we zorgen voor onze familie, vrienden, buren, kennissen. Een goed idee, maar ook beangstigend. Hoe moet dat met de mensen die niet zo’n mooi netwerk hebben? Die er alleen voor staan? Mantelzorg is een mooi idee, maar het moet maar wel allemaal kunnen.

Dit is de kerk

Ik vind afhankelijkheid dus stom. Maar nu ik het ben, ben ik zo dankbaar dat we veel lieve vrienden hebben, en een wijkgroep uit duizenden. Het is niet vanzelfsprekend, wel bijbels. Ik gun iedereen zo’n club mensen. Soms zou ik van de daken willen schreeuwen: kijk mensen. Ook dit is de kerk! Praktische hulp, terwijl ik niks terug kan doen. Ik denk alleen dat het voor iedereen beter is dat ik even niet probeer op het dak te klimmen.

2 reacties op “Afhankelijk
  1. m schreef:

    ja, prachtig als dat zo uitpakt, ikzelf heb het niet zo ervaren maar het is ook veel wat je er zelf insteekt denk ik

  2. Sabien schreef:

    Zo herkenbaar! En jij geeft ook iets terug! Je blij zijn, dankbaarheid en je staat open voor hulp! Misschien heb je wel mooie , intense gesprekken met je kerkgenoten!.?

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
4 oktober 2014

6 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars