MENUMENU

Als het op de ijsbaan warmer aanvoelt dan in de kerk

Nu deze week het zonnetje weer lekker schijnt, de vogeltjes luid fluitend te horen zijn en de krokussen beginnen te bloeien, kun je je bijna al niet meer voorstellen dat er vorige week nog volop werd geschaatst.

Schaatspret

Zelf ben ik niet zo´n groot liefhebber, maar één van onze kinderen had de smaak te pakken. Nog snel een paar tweedehands schaatsen ´gescoord´ en daar zwierde ze over de ijsbaan. Samen met vriendinnen een paar dagen het grootste plezier. Omdat het er op leek dat zaterdagavond de laatste schaatsmogelijkheid van dit jaar was, mocht ze tot sluitingstijd van de baan blijven. Ik bracht haar en haar vriendinnetje er naar toe en bleef even kijken.

Steeds meer mensen kwamen naar de baan en bonden hun schaatsen onder. Eén van de vrijwilligers bood met name de kinderen een helpende hand om van de grasrand op het ijs te stappen en hielp ze soms een eindje op weg. De muziekinstallatie ging aan en al heel snel werden er rondjes gereden, stonden groepjes jongeren bij elkaar en leerden de jongsten hun eerste slagen achter een stoel.

Wat een plezier, wat een gezelligheid en wat een goede sfeer!

Kouwe Kerk

De volgende ochtend zat ik samen met de kinderen in de kerk. Door omstandigheden was het er niet zo warm. Letterlijk. Ik kroop een beetje in elkaar en keek naar de mensen om me heen die ook zichtbaar last hadden van de kou. Als vanzelf gingen mijn gedachten naar de avond er voor en ik bedacht me dat ik het langs de kant van die ijsbaan geen moment koud had gehad. Het zou toch ook moeten lukken om in de kerk warm te worden. Figuurlijk.

Warmte

Gelukkig is dat nog heel goed gelukt. Met een mooie, warme dienst, koffie na, spelletjes, goede gesprekken, heerlijke soep en zelfs nog lekkere kroketten. Van die gezellige ontmoetingen dat niemand eigenlijk naar huis wil. Zo hoort het te zijn, denk ik. Een groep mensen bij elkaar waarmee je veel kunt delen, waar je je zelf mag zijn en waar het warm aanvoelt.

Triest

Helaas hoor je maar al te vaak dat dat niet overal zo is. Dat het dus op een ijsbaan al snel warmer aanvoelt dan in een kerk. En dat is alleen maar te betreuren. Voor al die mensen die dat ervaren, of ooit hebben meegemaakt, hoop ik dat we hier bij MijnKerk een warme plek mogen bieden. Waar je kunt delen, mag ontvangen, waar je jezelf mag zijn.

Lidmaatschap

Uiteindelijk heb ik ons gezin, toen de dooi al was ingezet en de meteorologische lente was begonnen, toch nog aangemeld als lid van de ijsvereniging. Want hoewel ik zelf veel meer hou van de warmte van de zomer en de winter mij niet snel genoeg voorbij kan zijn , draag ik ze een warm hart toe, die gezellige en hardwerkende vrijwilligers. Zodat het nog maar lang warm mag aanvoelen daar langs de ijsbaan.

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
9 maart 2018

169 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars