MENUMENU

Mijn moeder heeft Alzheimer (3)

Mijn moeder heeft Alzheimer. Het is acht jaar geleden dat wij de diagnose hebben gekregen. Het is nu ook tot mijn vader doorgedrongen. Ik heb een mooi gedicht op internet gevonden. Het beschrijft precies mijn gevoel, ons gevoel.

Je geheugen lijkt op een boekenplank waar steeds een boek naar beneden valt. Zo vallen de stukjes van je geheugen weg. Gisteren, weet je niet meer. Herinneringen zijn verdwenen. Een moment van herkenning is er nog. Zo gaan je dagen voorbij.

 

Vragend, kijken je ogen mij aan

je pakt mijn arm, mijn hart wordt week.

Hoe graag zou ik je willen helpen in je wereld zonder begrip.

Heel langzaam ontglipt je mij.

Maar lieve moeder, jouw klein wereldje

heeft voorrang op mijn pijnlijk hart.

De dementie…….. gaat stilletjes door.           (geschreven door Cees van Wijgerden)

 

Een mooi gedicht dat ik op internet heb gevonden. Het beschrijft precies mijn gevoel, ons gevoel. Want mijn vader beseft het nu ook. Hij verliest zijn partner, hij wordt mantelzorger. Ik verlies mijn moeder, nu ben ik geen kind meer. De rollen zijn omgedraaid: ik verzorg nu haar. Het is zwaar om m’n moeder te zien veranderen in iemand die afhankelijk is, om niet meer met haar te kunnen praten omdat haar spraakvermogen afneemt, maar ook omdat haar geheugen één warboel is. Je ziet het in de blik in haar ogen. Alzheimer is mensonterend.

Maar hoe verdrietig ook, het heeft ook een mooie kant. Dat ik dit aan haar terug mag doen. Nu merk ik pas wat liefde is. Diepte spreekt tot diepte. Geest spreekt tot geest. Hart spreekt tot hart. Een streling over haar hand, even een blik van herkenning in haar ogen en ik voel me weer gekend door haar.

 

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars