MENUMENU

Andere mensen

‘De meeste mensen zijn andere mensen’ is een bekende leus van stichting Pameijer in Rotterdam. Door z’n eenvoud en kracht een prachtige leus. Ik moet er vaak aan denken als ik in de tram zit.

In een tram komt heel de stad samen

De tram vind ik een van de leukste dingen van Rotterdam. In een tram komt heel de stad samen. De stad trekt op vele manieren aan je voorbij. Als je bij mijn huis lijn 21 naar het centrum neemt, passeer je een scala aan oude straten, nieuwe gebouwen en andere culturen. Van islamitische slagers en kappers op de Middelandsstraat, Aziatische toko’s op de Kruiskade tot de bekende winkelketens op de Coolsingel. En passant heb je dan ook nog het nieuwe Rotterdam Centraal gezien.

Rotterdammers praten veel

Het is echter vooral in de tram, dat heel de stad aan je voorbij trekt. En dan geldt: ‘De meeste mensen zijn andere mensen.’
Rotterdammers praten graag en veel.
Zo was ik laatst op weg naar huis na een bezoek aan boekhandel Donner. Blij bekeek ik mijn aanwinsten. Twee boeken van Herman Koch. Opeens hoorde ik de oude vrouw naast mij zeggen: ‘Dat is een goed boek meneer! Leest u veel?’ Voor ik het wist, was ik in een gesprek verwikkeld over het steeds schralere aanbod aan bibliotheken in de stad en had ik ook begrepen waarom ze dat zo jammer vond. ‘Rond moeten komen van een AOW jaagt je de Donner uit, meneer!’ Toen ik bij mijn halte was, zeiden we elkaar gedag. Glimlachend liep ik naar huis. Blijkbaar had ik geen miskoop begaan.

Of zoals afgelopen zaterdag. Mijn oude buren, uit het dorp waar ik vroeger woonde, waren op bezoek, samen met mijn ouders. We hadden de Markthal bezocht en gingen met de tram weer naar huis. Er kwam een man binnen met een groot pakket. Zuchtend en steunend zette hij het neer en begon direct tegen mijn vader en mijn buurman te vertellen dat het toch zo vervelend was. Hij had bij een pakketservice een verkeerd pakket uit Suriname meegekregen. Hij had het pas door toen hij thuis was. Nu moest hij helemaal terug om het te ruilen en vanavond moest ‘ ie ook nog naar de disco, zo zei hij. Mijn vader en mijn buurman kletsten gezellig met hem mee en opperden nog dat ‘de disco’ heus niet verplicht was op zaterdagavond. Een avondje op de bank kon volgens hen ook heel gezellig zijn. Ik betrapte mijzelf weer op een glimlach. De stad is minder anoniem dan je denkt. Andere mensen zien andere mensen.

Aandacht

Misschien vind ik die tram daarom wel zo leuk. Andere mensen.  We hebben vaak geen aandacht voor al het andere om ons heen. Gelukkig  is er God, die aandacht aan al het andere geeft.

Fotografie: Rob Dammers (flickr.com)

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars