Ik ben toch anders dan die barbaren?

Als je die terroristen in Parijs toch bezig zag… Het is zo verschrikkelijk dat je haast blij bent als je hoort dat de daders het er niet levend vanaf hebben gebracht.

Wat een verschrikkelijke dingen kunnen mensen doen: moorden, verkrachtingen en familiedrama’s. Het zal je geliefde of kind maar wezen, je eigen winkel, redactie, je leven dat verwoest wordt. De doodstraf kennen we niet meer, maar wat voor straf zou je dergelijke misdadigers geven? Is een straf ooit voldoende genoegdoening voor al het leed?

Levenslang?

Bij de vrijlating van de moordenaar van Pim Fortuyn was het land te klein. Waarom kreeg hij niet levenslang?
Maar moet levenslang ook echt levenslang zijn? Met als argument dat de nabestaanden eveneens levenslang hebben? In België heeft een levenslang gevangen zedendelinquent om euthanasie gevraagd. Wegens ondragelijk psychisch lijden waarvoor hij geen behandeling krijgt. De rechter stemde toe. De arts weigerde. Het gaat nu niet door. En nu?
In ons land woedt een discussie over de levenslange gevangenisstraf. Moet er niet een evaluatiemoment komen, met de mogelijkheid dat iemand tóch vrij komt?

Gerechtigheid

Iemand krijgt niet zomaar levenslang. En voor een zedendelinquent die zich aan andere mensen vergrijpt en ze zelfs vermoordt heb ik ook weinig respect. Lager kun je voor mij niet zinken. Wat zou ik doen met een pistool of mes in mijn handen als ik hen tegenover me zou treffen tijdens hun daden?
Maar ik ben toch anders dan de barbaren? Ik mag kwaad zijn en hen zelfs dood wensen. In primitieve samenlevingen speelt ieder voor eigen rechter speelt, ik laat ze er niet levenslang voor boeten of het ze met hun leven bekopen.
Want ik geloof in een goede wereld van God, waarin iemand altijd perspectief op leven moet krijgen. Niet oog om oog, tand om tand. Niet kwaad met kwaad vergelden. Ja, de verantwoordelijkheid bij de dader leggen, maar niet hetzelfde terugdoen. Hoe kwaad we terecht ook zijn. Daarom hebben we een onafhankelijke rechtspraak. Daarin gaat het niet om wraak, maar om gerechtigheid.

Perspectief

Ook een veroordeelde moet perspectief op leven houden. Het euthanasieverzoek van die Belg is feitelijk een aanklacht tegen het gevangenisregime: ze onthouden hem een behandeling.
Wat iemand ook gedaan heeft, ik geloof dat iedereen recht op perspectief, op leven heeft. Jezus zou niet anders willen. Hij moest zijn strijd voor gerechtigheid bekopen met veel lijden en dood. Heeft dat zin gehad als wij vervolgens elkaar hetzelfde aan gaan doen?

Afbeelding: Stained glass window in Saint Martin’s parish church, Jersey

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars