MENUMENU

“Ik fiets er nooit voor mijn plezier heen”

Het kerkje staat letterlijk midden in onze achtertuin, een stukje van de straat af. Het hek dat tuin en pastorie van de straat scheidt, staat meestal open. Bijna elke dag lopen voorbijgangers de tuin in om de kerk van dichtbij te bekijken. Vaak lopen ze dan helemaal om het kerkje heen, langs garage, houtschuurtje en schommel, om met een vragende blik weer voor de kerk uit te komen.

“Zoekt u soms het kerkhof?” vraag ik, inmiddels met de gang van zaken vertrouwd. Het antwoord, soms meer, soms minder beschroomd, is vaak ‘ja’. Waarom vertelt men er meestal niet bij.

Maar het kerkhof ligt zo’n twee kilometer verderop, op de plek waar eeuwen geleden de kerk-voor-deze-kerk stond. Handel en bedrijvigheid trokken de dorpsbewoners naar de rivier en het dorp verplaatste zich. Er kwam een nieuwe kerk, de oude werd afgebroken, en binnen de contouren van wat ooit de muren waren worden tot op de dag van vandaag de dorpsbewoners begraven.

Wie even doorfietst langs de Breede Vaart vindt een klein, besloten kerkhof omringd door hoge zomereiken. De doden liggen er in keurige rijen langs het middenpad, alsof ze hun vaste plaatsen ook na de dood innemen.

Het is een mooie plek, maar van de dagjesmensen in onze achtertuin zijn er maar weinig die hier komen kijken. En hoe prachtig ook, als ik er heenfiets is het nooit voor mijn plezier.

3 reacties op ““Ik fiets er nooit voor mijn plezier heen”
  1. Jan schreef:

    Een mooie Nederlandse beschrijving. In Duitsland wordt gesproken over een “Friedhof”. Een “hof van vrede”, zo zou het vertaald kunnen worden. Ik ga er af en toe graag naar toe. Er is veel leven te bespeuren, waar je veelal midden in de natuur staat.
    Ook op de grafzerken is veel te lezen over hoe de mens geleefd heeft. De spreuken op de stenen hebben mij veel te vertellen en maken mij duidelijk hoe deze mens geleefd heeft. De echte stilte is er te bespeuren, waar de natuur zijn werk doet. Het leven hoorbaar wordt in de veelal vogelrijke omgeving. Hoe mooi deze klanken te ervaren zijn, geeft mij aan gewoon lekker verder te leven. Vandaag te leven en te genieten wat er vandaag op je weg komt. Genieten dus!! NU.

    • Jacobine schreef:

      Dag Jan, dank voor je reactie. Ik denk dat veel mensen het zo ervaren, zo’n kerkhof heeft ook iets interessants en rustgevends. Toch verbaas ik me wel eens over de onbevangenheid waarmee mensen zomaar over een begraafplaats lopen, maar dat heeft waarschijnlijk veel met mijzelf te maken.

  2. Rineke Woudstra schreef:

    Als ik naar een begraafplaats ga, dan met een soort nadenkende rust. Dan ga ik “naar mamma”, “naar tante Rina, opoe, .opa, pappa, Jopie” en soms nog meer. Maar vroeger ging ik met de kinderen in Leeuwarden ook wel eens voor d rust, voor de gewijde sfeer. Want die voel ik daar beslst.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
5 september 2013

10 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars