Ben jij een curlingouder, net zoals in De Luizenmoeder?

Na het zwaailicht, de participizza-avond, de glansmethode en Winterklaas komen de makers van De Luizenmoeder in het nieuwe seizoen met iets nieuws: curlingouders. “Ouders die alle obstakels voor hun opgroeiende kroost uit de weg willen ruimen”, vertelt juf Ank. 

Wat zou ik graag voorkomen dat mijn dochter tegenslag ondervindt in haar leven. Mijn hart krimpt nu al ineen als ik haar zie huilen. Laat staan als ze straks naar school gaat en er van alles gaat gebeuren. En aan studeren en werken, laat staan een relatie, wil ik al helemaal niet denken. Dus ja, ik zie mezelf al met een vegertje voor me uit alle obstakels voor mijn kind willen gladstrijken.

Tekst gaat hieronder verder

Niet met tegenslag kunnen omgaan

Maar ik moet het niet doen. En niet zozeer omdat het niet te voorkomen is. En zelfs niet omdat tegenslag nu eenmaal bij het leven hoort. Wel omdat je denk ik moet leren om met tegenslag om te gaan. Ik zie veel jonge mensen met een burn-out, omdat ze niet om kunnen gaan met tegenslag. Ik dreigde zelf op een gegeven moment ook te knakken toen teveel tegenzat. En ik merkte allereerst hoeveel moeite mijn omgeving had met het feit dat mij iets niet lukte. Alsof ik anderen iets aandeed. Het heeft een tijd geduurd, maar ik was op tijd met hulp vragen en te accepteren dat mij iets niet gelukt was. 

Wetenschappers leren nog het meest van mislukte experimenten.

Leren falen

Wie nooit iets tegen heeft gezeten, weet niet hoe hij met tegenslag moet omgaan. Wetenschappers leren nog het meest van mislukte experimenten. Toch leven veel mensen met het idee dat alles maar moet slagen. Bijvoorbeeld je studie, je baan, je relatie, je kinderen, je vriendschappen. We moeten leren falen, want dat zullen we. Keer op keer, opnieuw.

Ik moet mijn dochter niet opvangen, maar leren opstaan. Hoe moeilijk dat ook is.

Leren opstaan

Ik vind het nog steeds moeilijk om toe te geven als iets mislukt. Ik kan er behoorlijk van slag van zijn. Mijn houvast hierin is: het gaat er niet om hoe vaak je valt, maar hoe vaak je weer opstaat. Daarin betekent mijn geloof heel veel voor me. Ik mag bestaan omdat ik geliefd ben, niet om wat ik presteer. Ik hoop dat ik dat op mijn dochter kan overbrengen. En dat ik haar laat falen. Dat betekent dat ik haar niet moet opvangen, maar dat ik haar moet leren opstaan.

Hoe ga jij ermee om als je kind iets tegenzit?

  • Lees ook de terugblik op alle eerdere blogs van Otto over De Luizenmoeder.

 

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
11 februari 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief