MENUMENU

‘Bij jou gaat de geloofsopvoeding vast wel lukken!’ O ja?

Gisteren werd mijn dochter Hannah gedoopt. Er waren veel warme woorden in en na de dienst. Eén zin daarvan is me in het bijzonder bijgebleven. Een man feliciteerde als volgt: ‘Nou, de geloofsopvoeding gaat bij jou vast wel lukken!’ Want ja, als dominee (die waarschijnlijk volgens die man goed met kinderen kan omgaan)… Maar ik was niet dominee in de dienst, maar vader van Hannah. En ook ik voelde onzekerheid. O ja, gaat de geloofsopvoeding bij mij vast wel lukken?

Nederig

Juist nu ik een dochter heb voel ik me nederig worden als het over geloofsopvoeding gaat. Er wordt wel gezegd dat de beste pedagogen de slechtste opvoeders zijn. Hoe zit dat dan met dominees? Ik kan met misschien mooi zeggen op de preekstoel of voor de klas. Nu krijg ik het gevoel alsof het erop aankomt. Ik ben tenslotte dominee…

Eitje?

Het zal niet alleen voor mij zo gelden. Voor iedereen die heel vertrouwd is geraakt met het geloof lijkt het voor de buitenwereld misschien een eitje om dat door te geven aan je kinderen. De waarheid is denk ik dat we met dezelfde onzekerheden te maken krijgen als het erop aankomt.

De Geest

De belangrijkste reden daarvoor is dat je op wat geloofsopvoeding met je kind doet geen enkele vat hebt. Leren rekenen is even wat anders dat ‘leren’ geloven. Of je je kind nu doopt als kind of het zelf de keuze laat maken als het volwassen is, het moet uiteindelijk in je kind zelf gebeuren. Daar doet de Geest zijn werk. En als ouders ben je hooguit een instrument.

Instrument

En dat instrument kun je zo mooi en gevarieerd mogelijk bespelen. Volgens mij is dat het enige dat je kunt doen. Betekent dat dat je een perfecte gelovige moet zijn? Vooral niet, denk ik. Want dat zijn we toch niet. Nee, ook dominees niet. We praten niet voor niets zoveel 😉. We hebben allemaal iets van een ongelovige in ons. Zelfs Petrus zakte door het water toen de wind te hevig werd. Als je dat erkent leer je in ieder geval ook je kind dat het niet alles zeker hoeft te weten. Het blijft ‘geloven’.

Blijven praten

Dat betekent dat je erover moet blijven praten. Als er voor mij iets uit de filmpjes en blogs in de week van de geloofsopvoeding naar voren komt dan is het dat. Blijf erover praten. Ook zelf. Over wat je gelooft en over je onzekerheid. Over dat laatste misschien nog wel meer met anderen, leeftijdgenoten, andere ouders. Dan blijven vormen die we gewoon zijn geworden bovendien niet hol maar krijgen ze inhoud, nieuwe inhoud die we zelf erin brengen. Kunnen we dat dan? Ja, blijkbaar, als we het doen.

Bidden

Dus ik ga maar gewoon doen. Ook als dominee-vader. Of liever nog vader-dominee. En ik hoop en bid dat de Geest ook Hannah zal inspireren.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
8 oktober 2018

16 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars