MENUMENU

Bikinistress

Lijnen en sporten, het staat hoog in de top tien van Goede Voornemens. Allemaal om je straks met strak lijf in bikini te kunnen vertonen.

Ik probeer het altijd zover mogelijk van me af te zetten. De zomer is nog ver weg. Die paar pondjes teveel zijn er, tegen die tijd, vast wel af. Maar nu zitten we er alweer midden in en helaas zijn die paar pondjes er nog steeds niet af. Echter, een open brief geschreven door een jonge moeder, die ik van de week onder ogen kreeg, zette voor mij alles in een ander perspectief.

Bespot om haar buik

Deze vrouw had namelijk ‘het lef’ om na haar zwangerschappen zich eindelijk weer eens in een bikini op het strand te begeven. Tot haar verbijstering werd ze door een aantal strak-in-het-vel zittende jongeren bespot om haar buik. Vernederd verliet ze het strand, maar ze besloot het er niet bij te laten zitten. Ze plaatste een openbrief aan die jongelui op Facebook, waarin ze schreef over haar – van de buitenkant gezien – niet meer perfecte buik. Die buik die haar juist zoveel had geschonken: vijf kinderen mochten zich erin ontwikkelen. Dat is niets om je voor te schamen, maar iets om trots op te zijn! Het was een ontroerend, aangrijpend betoog.

Open en bloot tonen van handicap

De eerlijkheid van deze vrouw, gebiedt mij ook eerlijk te zijn. Mijn bikinistress zit ‘m namelijk niet echt in die paar pondjes. Nee, mijn ware stress is het open en bloot tonen van mijn handicap. Omdat ik zo graag zwem, kom ik daar niet onderuit, maar elke keer moet ik me erover heen zetten. Mijn been ben ik kwijt, maar dat heeft mij verlost van een gemene ziekte. Niets eigenlijk om me voor te schamen, maar juist iets om dankbaar voor te zijn.

Een nieuw, verheerlijkt lichaam

Op deze aarde is het niet perfect. Of het nou gaat om oorlog, rampen, zorgen of over je lijf, getergd door ziekte, psychische moeiten of handicap, overgewicht of annorexia. God belooft ons een nieuwe aarde – waar alles wél perfect zal zijn – en een nieuw, verheerlijkt lichaam. Wat kan ik daar ontzettend naar uitkijken… Maar ondertussen mag ik, ondanks mijn handicap, op deze aarde al genieten van het goede wat God hier geeft.
Vurig hoop ik dat door de open brief van die moedige vrouw dit voornemen met stip binnenkomt op nummer één in de top tien van Goede Voornemens:

1. Met genoegen naar mijn naaste kijken, precies zoals mijn Schepper kijkt naar mij!

2 reacties op “Bikinistress
  1. Conny Hoogendoorn schreef:

    Ook op mij maakte dat bericht indruk. Net als jouw column nu.

  2. m. schreef:

    ja, we zijn allemaal niet perfect, deze week was ik in het buitenland en werd in het openbaar vervoer aangesproken in een taal die ik niet verstond maar had wel in de gaten dat de andere mensen maar vreemd naar deze jongen keken en niet wilden terugpraten. Ik trok me er niks van aan en liet hem tegen mij praten en we probeerden te converseren, met dingen die ik dacht dat hij wel begreep, noemde het land waar ik vandaan kom en zo hadden wij een leuk moment en anderen begonnen ook wel wat te grinniken om mij hoe ik dat aanpakte, maar dat kon mij niet schelen, die jongen zijn dag kon niet meer stuk, hij straalde van oor tot oor en zelf had ik er ook plezier in.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
14 augustus 2014

6 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars