MENUMENU

Binnentuin

Zo druk als de straat is, zo rustig, groen en stil is de binnentuin. In de winter is de binnentuin kaal en koud. Soms lijkt het enige leven die eenzame kater te zijn, die in zijn dikke vacht over schuttingen struint. De kerkklok van de Poolse kerk aan de Beukelsdijk is dan goed te zien. Net boven de daken uit dringt bij elke blik de tijd zich aan. Het is acht uur! Ik moet gaan.

Waar in de winter die kerkklok vaak mijn baken is, is de tijd inmiddels verscholen achter het jonge groen van de lente. De uren lichten op, maar de wijzers zie ik niet meer. Verscholen achter het blad van de magnolia die bloeit en de meidoorn die haar kleine blaadjes stil aan het zonlicht toevertrouwt.

Niet alleen het zicht, de geluiden veranderen ook. Als in een verte is het geluid van de straat, aan de voorkant, te horen. Een brommer, een tram. Nog verder weg een trein die Rotterdam Centraal binnendendert.

Dichterbij is de lente uitgebroken. Vogels fluiten en bouwen een nest. Mensen koken, eten, praten en luisteren muziek. Niets anders dan in de winter, maar in de lente mag het gehoord worden. De buurvrouw zingt een lied van de radio mee, gerammel van de vaat, geroezemoes van lieve gesprekken. Een kind dat om zijn vader roept.

Het groen in mijn binnentuin heeft de tijd aan het zicht onttrokken. De tijd dient zich anders aan: nieuwe geluiden, nieuwe moed. Daar was een winter voor nodig. Dat wel.

Binnenkort is het Goede vrijdag. Baken in de tijd.
Een Zoon. Een Vader. Een Kruis.

Pasen komt. Het Nieuwe leven dient zich aan.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars