MENUMENU

Boerensloot

Het is woensdag. Een druilerige woensdag. Vanmorgen heb ik gezellig met een vriendin een ontbijtje genuttigd bij de Hema. Maar vanmiddag is er werk aan de winkel.

Ik moet mijn wekelijkse bijdrage voor Mijn Kerk afmaken. Het is alleen nog een kwestie van kritisch lezen en bijschaven aan het gedicht waar ik al eerder deze week mee begonnen was. Nog een mooi plaatje erbij en dan kan ik het naar Marleen van de redactie mailen.

Toetsweek
Net als ik me wil installeren achter mijn computer, hoor ik mijn oudste van zestien thuiskomen. Vroeg in de middag. Dat is niet vreemd. Hij zit middenin een toetsweek en dan kun je zoiets verwachten. Ik kan het amper bijhouden wanneer mijn jongens in zo’n periode de deur uitgaan en weer inkomen.

‘Mam…,’ klinkt het echter aarzelend. Verbaasd kijk ik op. Daar staat hij – drijfnat – in de bijkeuken, op de drempel van de woonkamer. Het regent, dus ook dat is niet vreemd. Alleen het luchtje dat ik ineens opsnuif, is wel vreemd. Vreemd indringend. Muf… Baggerig…

Glad
‘Mam… ik ben de sloot ingereden, met mijn fiets. Helemaal kopje onder.’ Even weet ik niet wat ik moet zeggen. Dit is zo niet iets voor mijn oudste. De modder druipt van zijn jas, zijn broek, zijn nieuwe schoenen. En zijn tas met al zijn spullen: boeken, iPod, telefoon, rekenmachine… Zijn fiets staat in de tuin, ook die druipt.

Het fietspad van school naar huis was glad door de regen. Zijn fiets slipte… hij wilde zich herstellen, maar belandde ongelukkigerwijs in een boerensloot. Mij kon hij niet bellen, want zijn telefoon deed het niet meer, dus is hij in zijn natte kleren naar huis gefietst. De natte troep trekt hij zoveel mogelijk uit in de bijkeuken en begeeft zich dan linea recta naar de warme douche, een spoor van vieze drap en geur achter zich latend.

Schrik
En vandaar dat er vandaag geen gedicht van mij verschijnt. U moet deze keer genoegen nemen met dit verhaal. Het gedicht houdt u tegoed. De verdere middag ben ik namelijk in de weer geweest met drogen, dweilen, boenen, wassen. En nu is het woensdagavond, ik ben moe en de muffe lucht prikt nog steeds in mijn neus. Natuurlijk had ik – in plaats van dit verhaal te schrijven – best het gedicht kunnen afmaken. Maar eerlijk gezegd, moest ik het gewoon even kwijt. Want zo groot als hij is, de schrik zit me nog in de benen…

4 reacties op “Boerensloot
  1. Marina schreef:

    Wat een schrik zeg, maar het beste maar even flink aanpakken én zo snel mogelijk weer alles in orde krijgen.Hopelijk geen verkoudheid aan overgehouden en geen problemen op school. Maar gelukkig goed afgelopen verder.

    • Irma schreef:

      Inderdaad de beste remedie. Gelukkig geen lichamelijk letsel. Spullen kunnen worden vervangen. Het had heel anders kunnen aflopen. Dat zet je toch weer even aan het denkn.

  2. Cindy schreef:

    Brr, de lucht kan ik er zo bij denken!

    • Irma schreef:

      Nou, wat een stank! Het hangt nog steeds in huis en zijn kleren moest ik drie keer wassen voordat het er uit was. De schoenen kunnen weg….

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
10 november 2016

11 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars