MENUMENU

Bowie, Lazarus en de dood

De dood van David Bowie kwam voor velen onverwacht. Na zijn dood luisteren we anders naar zijn nieuwste album.

Look up here, I’m in heaven.  

I’ve got scars that can’t be seen.

I’ve got drama, can’t be stolen.   

Everybody knows me now.

Met de kennis van nu horen we hoe David Bowie op zijn laatste album over zijn eigen dood zingt.


Bowie kent de dood goed. Zijn half-broer Terry koos in 1985 zelf voor de dood. In interviews vertelde Bowie over zijn angst diezelfde weg te gaan. In 2004 werd Bowie getroffen door een hartaanval. Kwam de dood hem nu halen? Nee, nog niet, maar op het podium zagen we Bowie niet meer terug.

Anderhalf jaar geleden klopt de dood weer bij Bowie op de deur. In de vorm van een ongeneeslijke kanker deze keer. We zien de dood uit de kast komen, onder het bed zitten, de dood grijpt en graait naar Bowie. Bowie vecht met de dood.

Leven met de dood

Bowie geeft dit lied de titel ‘Lazarus’ en verwijst daarmee naar de Bijbelse Lazarus. Lazarus is een vriend van Jezus die sterft. De bijbel vertelt hoe Jezus Lazarus uit de dood opwekt. Hij roept Lazarus uit het graf, Lazarus komt naar buiten “… en er zat een doek om zijn gezicht…” (Johannes 11: 44) Wanneer je naar de clip van Bowie kijkt lijkt er geen misverstaan mogelijk (al weet je dat bij Bowie nooit), Bowie is Lazarus. Levend met de dood, levend als in extra tijd. Tot de dood hem definitief kwam halen.

This way or no way. 

You know, I’ll be free.

Just like that bluebird. 

Now ain’t that just like me.

 foto: Rosana Prada

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Ruth Jellema

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars