Briefjes uit de hemel

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar als ik een vraag stel, verwacht ik een over het algemeen een antwoord. Vragen stel je omdat je iets wilt weten, je wilt uitleg, goede raad, een wijs advies of gewoon een beetje bevestiging.

Als het gaat om hoe ik ergens moet komen, vraag ik het mijn lief. Als het gaat om hoe ik iets moet maken, vraag ik het mijn vader. Als het gaat om of ik het wel goed doe, zo in mijn leven, vraag ik het mijn moeder. En als het gaat om grootse dingen, levenskwesties, grote keuzes of kleine dingen die wel heel belangrijk voor me zijn, vraag ik het ook aan God. Als er iemand weet hoe ik het in mijn leven het beste kan aanpakken dan is hij het wel. Het lastige met God is alleen dat hij meestal niet direct, luid en duidelijk, antwoord geeft. Ik heb meerdere malen verzucht dat het toch fijn zo zijn als God gewoon een briefje, zo’n gele memosticker, op mijn bureau zou achterlaten met: ‘het antwoord is ja’. Of alleen: ‘nee’. Of wellicht: ‘Je bent goed bezig.’ Een dergelijk briefje heb ik tot nu toe nooit gevonden. Ik ken ook niemand die er wel eentje kreeg (aan mij ligt het dus niet…). Een vriend reageerde eens gevat op mijn gemopper met: ‘Als je er wel eentje kreeg, zou je dan wel geloven dat het echt van God was?’. Toch, ondanks afwezigheid van gele briefjes, merk ik dat God antwoord geeft. Op heel diverse manieren zelfs. Soms door de tekst in een lied, dat me ineens opvalt, of door een opmerking die iemand maakt. Of doordat ik me ineens heel zeker voel over de keuze die ik wil maken.

briefje uit de hemel

Gods creatieve antwoorden

Het meest concrete antwoord dat ik van God kreeg was het volgende. Een oud huisgenote van me ging door een hele moeilijke tijd en ik wist niet of ze er op zat te wachten dat ik langs zou komen. Ik stuurde haar een berichtje en wachtte daarna op antwoord. Ik wachtte maar en wachtte maar. Toen ik een tijd laten ging slapen vroeg ik het aan God:  Wat moet ik doen? Er volgde geen stem en ook lag er de volgende morgen geen geel briefje van God. Maar toen ik mijn telefoon aanzette, zag ik ineens dat ik een berichtje terug had van mijn oud huisgenoot, ze zou het heel fijn vinden als ik kwam. Het berichtje was verstuurd nog vóór ik mijn gebed  uitsprak!
Een jongen vertelde me jaren geleden ook zo’n mooi verhaal. Hij had eindexamen gedaan en stond voor de keuze wat hij nu wilde gaan doen. Hij had van iemand een foldertje van een bijbelschool gekregen en dat thuis weer weg gelegd. Hij wilde zich in gaan schrijven voor een studie. Bij het inschrijven liep de computer vast. Na het opnieuw opstarten gebeurde dit weer en daarna nog een keer. Drie keer liep de computer vast op de website van de opleiding die hij wilde doen. Toen viel zijn oog op het foldertje van de bijbelschool. Hierin zag hij een aanwijzing van God. Hij ging naar die website en zonder problemen kon hij zich daar inschrijven. Het is een hele goede en bijzondere tijd voor hem geworden op deze bijbelschool.

Toeval of God?

Je kunt het toeval noemen, ik noem het God. Al die wonderlijke kleine dingetjes die God doet zijn weg te redeneren. Toch wil ik erin geloven. Toch wil ik in die kleine lichtpuntjes, die kleine bijzondere knipogen, God zien. Ik wil geloven dat het zijn antwoorden zijn op mijn vragen, zijn briefjes uit de hemel.

Wanneer heb jij een antwoord van God gehad? Of een knipoog op het juiste moment? Ik lees het graag van je!

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars