MENUMENU

Can’t hold them back anymore

Let it go! Let it goooo! Can’t hold it back anymoooore! Zingt Elsa in film Frozen. Het wordt door manlief en mij regelmatig gezongen, als dingen even anders lopen. Loslaten kan best lastig zijn. Zeker met kinderen. Zodra je een baby krijgt, ben je verantwoordelijk voor dit minimensje. En dat houdt een heleboel in. Het soms letterlijke natje en droogje, slaap en het gebrek daaraan en allerhande onzichtbare ongemakken, je bent er behoorlijk druk mee. Zodra je kind een beetje zelf uit de voeten kan, wordt het heel anders, hoewel niet minder druk. Je gaat je vooral druk máken. Want zodra ze zelf vooruit kunnen komen is niks meer veilig.

Inmiddels ben ik heel wat fases verder met ons drietal alle drie op de basisschool. Geen vingers meer in het stopcontact en ze krijgen een stuk meer vrijheid, maar de kern van opvoeden blijft toch wel: loslaten. Je kunt ze nu eenmaal niet voortdurend aan de hand houden.

Eerste keren

De wereld van je kind wordt steeds een stukje groter en verder uit jouw blikveld. Het houdt een heleboel ‘eerste keren’ in. De eerste keer naar de opvang, peuterspeelzaal en uiteindelijk in groep 1. De eerste keer alleen naar het speeltuintje, alleen naar een vriendje. Voor ouders is het soms nog spannender dan voor het kind zelf.

Schietgebedje

Ik heb twee aardig avontuurlijke jongens. Buitenkinderen, die op ontdekking willen gaan. En al veel sneller dan ik had verwacht, moest ik ze los gaan laten. Waar andere ouders zeggen, ‘Durf je dat wel aan?’, kan ik ze niet voortdurend achterna lopen. Ze klimmen, ze rennen en springen. Soms vallen ze. En nu ze zelfstandig buitenspelen, weet ik soms even niet waar ze zijn. En nee, dat voelt echt niet altijd fijn. Maar het hoort bij loslaten. Ik leer ze dat, als ze zich aan afspraken houden, te vertrouwen blijken te zijn, ze meer ruimte krijgen. Maak ik me nooit zorgen? Zeker wel. Dan doe ik een schietgebedje.  Maar loslaten hoort bij opvoeden en zo zing ik dan maar met Elsa mee: ‘I can’t hold them back anymore!’

Wat doe jij als je je zorgen maakt om je kinderen?

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Blog
18 februari 2019
Kaarsjes:
  •  

    Zorgverleners.

    Geef vrede door van hand tot hand. De sterke,zachte hand zij dank, die meer dan troost kan geven: als woorden stokken, spreekt de hand in vriendschap, steun en zegen.
  •  

    mijn grote liefde

    dat wij samenkomen en dat je echt definitief gaat kiezen voor mij en onze kleine meid. ik hou van je met heel mijn hart. Laat ons alstublieft samen gelukkig worden. Dit is mijn liefste wens. ik wil je gelukkig maken en al mij n liefde geven.
  •  

    Mijn ouders

    Het spijt mij dat ik jullie niet kon geven wat ik graag wilde geven als zoon. En dit spijt me oprecht . Ik mis jullie .
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars