MENUMENU

Dankjewel voor de zon

Heel veel mensen hebben last van de warmte en verlangen naar een zuchtje wind, de schaduw en even een lekker verkoelend buitje. Maar mij hoor je niet klagen! Het kan mij niet warm genoeg (nou ja, er zal wel ergens een grens zijn…) en ik geniet deze zomer met volle teugen!

Het mooiste weer

Sinds februari ben ik aan het werk als postbezorger. De eerste weken was het bar koud. Je kunt het je nu amper voorstellen, maar de thermometer liet zelfs -20 zien. Maar daarna werd het alleen maar beter. Ik heb van mijn werkgever een regenpak gekregen, maar die heb ik geloof ik nog maar één keer aangehad.

Geen medelijden

Deze afgelopen week waren er verschillende mensen die medelijden met mij hadden. “Och postbode, hou je het nog een beetje vol?” En van sommigen krijg ik zelfs ijsjes of drinken aangeboden. Maar dat medelijden is nergens voor nodig. Ik geniet!

Dankbaarheid

Eerder deze week was er op MijnKerk.nl een gastblog over Dankbaarheid. Hoe belangrijk dat voor je is en hoe gelukkig het je maakt. Er kwamen veel reacties en gelukkig zijn er nog heel wat mensen dankbaar. Tijdens één van mijn postroutes voelde ik die dankbaarheid ook door me heen stromen. Fietsend en wandelend voelde ik de warme zon op mijn lijf en bedacht ik mij hoe goed me dat doet.

Steeds meer zon

Een aantal weken geleden, schreef ik over ‘ons volle bordje’. Hoeveel er ineens tegelijk op ons af kwam. Stukje bij beetje wordt dat bordje weer wat leger en wordt het allemaal weer wat hanteerbaar. Er zijn hier en daar oplossingen gevonden en stappen gezet. Letterlijk en figuurlijk is het allemaal weer een stuk zonniger.

Zon als antidepressivum

Het is inmiddels al wetenschappelijk bewezen dat mensen met aanleg voor depressie, baat hebben bij zonlicht. Als de blaadjes gaan vallen en het er buiten allemaal grijzer en grauwer uit gaat zien, wordt het in het hoofd ook grijzer, grauwer en somberder. De heerlijke zon is één van de beste antidepressiva. En dat merk ik en daar ben ik dankbaar voor.

Dankjewel voor de zon

Tijdens mijn postroute bleef het volgende liedje van SKIK maar in mijn hoofd zitten en ik heb het geloof ik de hele weg geneuried:

 

Ik overweeg trouwens mijn huisarts te vragen om een verwijsbrief te schrijven waarin hij aangeeft dat het medisch noodzakelijk en voor iedereen beter is, dat ik naar een zonnig, warm oord emigreer. Neem aan dat de zorgverzekering dat wel dekt. Ik zat zelf te denken aan Curaçao.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars