De eeuwige jojo

Deze week heb ik hem nog weer eens goed bekeken: mijn riem. Ik hoef tegenwoordig niet bepaald bang te zijn dat mijn broeken nog afzakken, maar toch zit het lekkerder als ik een riem draag. En deze bewuste riem is al wel dertig jaar favoriet. Hij kan namelijk op elke gewenste plek dicht gegespt en daardoor is hij al dertig jaar mijn metgezel.

Hij zat dertig kilo geleden perfect en zorgt nu nog steeds dat broeken in de taille goed zitten. Op de riem kan ik zien hoe dun ik ooit geweest ben, want daar zitten wat slijtplekken bij de gleuven waar toen de gesp in viel. Daardoor kan ik nu ook zien dat hij nu op een plek zit, waar hij niet eerder was, zo ruim mogelijk.

Het is geen kwestie van dertig jaar geleden op z’n kortst en nu op z’n langst, nee, het heeft nogal wat afgewisseld.  Want ik ben de eeuwige jojo. Vorig jaar schreef ik er al over. Toen was ik weer begonnen met groeien na een lange periode van afvallen en weer wat dunner zijn. Heel dapper schreef ik toen: “het zou mooi zijn als er wat kilootjes afgaan, maar anders maar niet”

Dat klinkt dapperder dan ik het soms ervaar. Want het is lastiger, ongemakkelijker en voelt lang niet altijd goed om wat dikker te zijn. De afgelopen maand ging het hier bij MijnKerk.nl over ‘Leve mijn lijf’. Zo juichend ben ik er momenteel niet over, moet ik zeggen. En als ik een term lees als je lichaam als een tempel, dan sla ik soms even de ogen neer. Dan besef ik dat ik de omvang van die tempel wel wat te ruim vind.

En aan de andere kant weet ik ook dat ik die tempel niet verwaarloos of zo. Mede door mijn werk als postbezorger krijg ik dagelijks veel beweging en ik zit nou niet bepaald elke dag bij de snackbar of iets dergelijks. Het maatje meer heeft ook met andere omstandigheden te maken. Medicijnen bijvoorbeeld, die ik nodig heb om depressies op een afstand te houden. En als ik dan bedenk dat het geestelijk zo’n stuk beter gaat, neem ik de extra kilo’s graag voor lief.

En die riem is niet voor niets gemaakt, denk ik dan maar met al die mogelijkheden van maatje 38 tot en met 48. Dan weer een streepje verder en dan weer wat aanhalen. Hij blijft nog een tijdje mijn metgezel.

3 reacties op “De eeuwige jojo
  1. Avatar Theo schreef:

    Mooi verwordt Marleen en dan maar een paar kilo’s er bij als je maar goed in je vel zit dat is veel belangrijke ja toch en zoals je zelf zegt beweging krijg je genoeg en we moeten ook een beetje leven hoor en een man heb je al laat leven groet

  2. Avatar Marjon schreef:

    Het gaat altijd om het vinden van balans: wat is nodig, wat is wenselijk, en wat is alleen maar ingegeven door mode en reclame. Mijn gewicht is voor mij belangrijk omdat het direct invloed heeft op de pijnlijke artrosegewrichten en de lichamelijke belasting van de mensen die me verzorgen. Het heeft even geduurd voordat ik het juiste eetpatroon uitgevogeld had om lekker en gezond te eten en op gewicht te blijven. Bij een liggend bestaan hoort een ander eetpatroon dan bij een actief bewegend leven. Ik kwam dus de eerste jaren in bed mega aan: van 80 kg naar bijna 120 kg. Nu schommelt mijn gewicht tussen de 106 en 110 kg en leef ik in maat 52/54.In periodes van veel pijn en vaker eten tegen de misselijkheid loopt het wat op. Daarbuiten gaat het ook gewoon, met het “normale”eetpatroon weer omlaag. Daarmee jaag ik elke dietist in de gordijnen: mijn BMI is zo schrikbarend hoog, dat het levensbedreigend genoemd kan worden. Maar mijn haar is nog steeds prachtig, mijn huid is helemaal gaaf,ik ben (echt waar), nooit ziek en geniet van al het mooie wat ik meemaak en lekkere dat ik eet. Dus is mijn eetpatroon goed, en dit gewicht hoort bij mij. Ieder menselijk lichaam is voortdurend aan verandering onderhevig, en met het stijgen van de jaren hoort daar meestal ook gewichtstoename en slapper worden van het weefsel en spierstelsel. Er is alles voor te zeggen om zo lang mogelijk sportief te blijven bewegen, maar dan wel om de goede reden: de balans blijven zoeken en vinden in elke nieuwe fase waar je mee te maken krijgt, en niet om maar terug te kunnen naar dat jonge, slanke en strakke lijf.<3 🙂 xxx

  3. Avatar Anoniem schreef:

    Waarschijnlijk is het zo dat je er alleen zelf het moeilijk mee hebt. Het is bl

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
27 juli 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief