De Laatste

Afscheid nemen. Ik ben er nog nooit goed in geweest. Zoekend naar woorden, stamel ik meestal maar wat.

Weet gewoon niet wat ik moet zeggen, omdat ik me niet goed voor kan stellen dat een bepaalde situatie ophoudt. Of omdat ik me niet voor kan stellen dat ik iemand niet weer zal zien.

Pas later dringt dan tot me door dat het echt de laatste keer was.

 

Bij mijn vertrek bij een werkgever keek men mij verwachtingsvol aan toen de chef was uitgesproken over mijn afscheid. Ik had er helemaal niet op gerekend dat ik iets moest gaan zeggen. Daarom sprak ik uiteindelijk met een rood hoofd de legendarische woorden: “Er is taart!”

Daarom spreekt het lied ‘afscheid nemen bestaat niet’ van Marco Borsato me ook zo aan, denk ik. Geen ontkenning, maar weten dat je alles op wat voor manier dan ook meeneemt.

 

Zo neem ik ook de ervaringen mee die ik de afgelopen jaren hier bij MijnKerk heb opgedaan. Begonnen als eindredacteur en de laatste paar jaar als blogger. Maar nu neem ik afscheid, vind ik dat het hier klaar is voor mij.

Ik ben dankbaar voor de bijdragen die ik heb mogen delen. Van anderen of van mezelf. Ik ben dankbaar met de vele reacties die ik daarop heb gekregen. De er- en herkenning, de tips en adviezen en het delen van de geloofservaringen.

Die hoop ik hier nog te blijven lezen, maar schrijf ze zelf niet meer. Mijn ‘schrijfsels’ zullen een ander plekje krijgen.

Ik wens alle ‘MijnKerkers’, zowel de makers als de lezers/kijkers alle goeds.

 

En in de trant van: “Het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen”, zeg ik: er is taart! Maar je moet het zelf even maken of kopen 😉

Lieve groet,

Marleen

2 reacties op “De Laatste
  1. Avatar Christien Bethlehem schreef:

    Aaaah wat jammer. Deed me goed.
    Lieve Groeten

  2. Avatar Marij-ke schreef:

    Beste Marleen.
    Dit schrijven schreef ik 6 jaar geleden. Toen begon ik als ambtsdrager. De spoeling wordt steeds dunner. Er komen er minder bij dan dat er weg gaan. Maar er is taart met een kers. De taart is het werk en de kers symboliseert de finishing touch. Vorig jaar nam ik na 4 1/2jaar afscheid. Het is nu een jaar verder. Marleen er komen vast nieuwe kersen om uit te delen.

    AFSCHEID LOSLATEN en VERTROUWEN
    Afscheid nemen loslaten doe je elke dag. Filippenzen 3: 7-11.
    Dit schrijft Paulus.
    7. Maar wat voor mij WINST was, ben ik omwille van Christus als verlies gaan beschouwen.
    8. Sterker nog, alles beschouwde ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Om wille van Hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde CHRISTUS 9. winnen en één met Hem zijn. Niet door eigen rechtvaardigheid omdat ik de wet naleef, maar door die van God, de rechtvaardigheid die er is door het geloof in Christus. 10. Ik wil Christus kennen en de kracht van Zijn opstanding ervaren, ik wil delen in zijn LIJDEN en gelijk aan Hem worden in zijn dood, 11. ik hoop misschien ook zelf uit de dood op te staan.

    Bij het lezen ((van jouw schrijven)) moest ik hieraan denken. We nemen geen afscheid we laten ze los de mensen die het ambt ((taak)) neerleggen, wil niet gelijk zeggen over en uit. ((Je zal ervaren dat er nieuwe uitdagingen komen.))
    Jullie zijn dit afscheid net als Paulus gaan zien, om wille van Christus als verlies te gaan beschouwen. Zo op die manier doet het PIJN in je HART. Dat deed het bij Paulus ook.

    LAAT DE HEER UW VREUGDE BLIJVEN.
    Laat de GEEST VAN GOD zijn werk doen. Wij verrichten onze dienst door de GEEST van GOD. Laten ons voorstaan op Christus Jezus, niet op ons zelf. Ga met Hem en Hij zal met ons zijn. Ik voelde mij geroepen. Wij zijn met ons allen rentmeesters. We hebben allemaal onze talenten gekregen. Het zit niet in de aantallen. Jezus was ook eerst alleen. Hij roept je zomaar en vroeg volg mij. Hij stelde zijn leerlingen op de proef.
    Je denkt nu met lege handen te staan, maar ze worden onverwacht gevuld.
    Als je je eigen belang los kan laten en Jezus volgt mag je steeds meer delen.
    Levend water uit de BRON van LEVEN, je krijgt zuurstof om het tegengas te weerstaan.
    De vakantietijd was RIJK gevuld. We waren met elkaar ÉÉN in Christus. We deelden met elkaar, we vierden met elkaar, we gingen GEZEGEND naar buiten met
    EEN RUGZAK GEVULD vol met ENERGIE.
    Op weg SAMEN, gaan we de weg HEM tegemoet en Hij zal met ons zijn. Wij zullen de sleutels aangereikt krijgen voor het nieuw JERUZALEM .
    Daar vertrouw ik ten volste op.
    MBvD. 2014

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
28 december 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief