De Luizenmoeder: verschil jongens en meisjes echt zo complex?

Juf Ank kreeg de vraag in De Luizenmoeder of een meisje uit haar klas wel daadwerkelijk een meisje is. Ik herken dat wel. Hoe roze mijn dochter (bijna 1 jaar) ook gekleed is, mensen stellen alsnog vragen over of ze een jongen of meisje is. Ongelooflijk. En tegelijkertijd denk ik: wat maakt het uit? Ze hoeft van mij geen ‘meisje’ te worden in de stereotype zin.

Tekst gaat hieronder verder.

Rianne vertoonde gedrag dat verschillende moeders als jongensachtig zagen. Terwijl een vader beweerde dat ze ook een transgender zou kunnen zijn. Misschien is ze wel lesbisch?  Waar gaat dit over, kun je je afvragen. Ik vond het erg dik aangezet. Maar uiteindelijk raakt het aan ons ongemak met het hokjesloze denken. En tegelijkertijd aan onze eigen wens naar vrijheid om een kind te laten zijn wie het is. Ongeacht of het typisch jongens- of meisjesgedrag vertoont. Ongeacht welke gender- en seksuele voorkeur het later zal ontwikkelen. Rianne is Rianne. En zo is elk kind zichzelf.

Kerels voor de klas

Bij ons op de basisschool zijn alle ruim 25 leerkrachten vrouw. Als er een mannelijke leerkracht een keer komt invallen zie je alle leerlingen enthousiast worden. Alle leerlingen, ook de meisjes. Het voordeel van mannen voor de klas dat zij een rolmodel voor jongens zouden zijn. Dat is een leuke aanname, maar is nooit bewezen. Wel gaan mannen over het algemeen anders met leerlingen om dan vrouwen, ongetwijfeld. Maar nog steeds: in het algemeen. En daarom is de mix zo belangrijk.

Tekst gaat hieronder verder.

Man en vrouw

God maakte de mensen als man en vrouw, staat er in de Bijbel. Ik lees daarin geen vaste hokjes, maar ruimte. Hij maakte de mensen dus verschillend. Ook een vrije wens om kinderen en volwassenen in nieuwe hokjes te plaatsen doet eigenlijk onrecht aan die diversiteit. Laat gaan! Let it go! Als we maar één ding niet vergeten: we zijn allemaal mensen. En daarin zijn we allemaal gelijk. 

Hoe ga jij om met kleding en gedrag van jouw kind? Wat stimuleer je en wat hou je af?

4 reacties op “De Luizenmoeder: verschil jongens en meisjes echt zo complex?
  1. Avatar Eddy de Pender schreef:

    ‘God maakte de mensen als man en vrouw, staat er in de Bijbel. Ik lees daarin geen vaste hokjes, maar ruimte.‘ Dat vraagt wel enige toelichting, vind ik. Waar lees je dat dan?

    • Otto Grevink Otto Grevink schreef:

      Dag Eddy, ik lees het er niet ‘letterlijk’ in als ik dit vers lees in Genesis 1, het Scheppingsverhaal. Ik interpreteer. En juist dat er naast de mens nog een mens geschapen wordt, en dat we dus niet beperkt blijven tot 1 ‘soort’, bevestigt mijn interpretatie dat God ruimte schept voor een mens die anders is. Maar allemaal naar Gods beeld, dat is het gemeenschappelijke. Is dat een antwoord op je vraag? Groeten, Otto

      • Avatar Henk schreef:

        Beste Otto, ik lees net voorgaand stukje en ik ben een ruimdenkend mens, maar ik ken geen vertaling van de Bijbel waarin ik lees dat er naast de mens nog een mens wordt geschapen. Ik lees enkel dat er God naast de man een vrouw schiep. Zegt niets over alle discussies rondom onderwerpen die je hieraan kunt hangen, maar we moeten wel bij de teksten blijven zoals ze er staan. Ruimte genoeg dus, maar bij de les blijven.

  2. Avatar R. schreef:

    God schiep de mens, mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen.
    Als ouder van een intersekse-kind troost me dat. God maakte mijn kind met geslachtskenmerken die niet als puur mannelijk of puur vrouwelijk te herleiden zijn. Hij maakte mijn kind bijzonder uniek, prachtig en schitterend. Een andere hormoonhuishouding dan gemiddeld voor man of vrouw, wat ook invloed heeft op bijvoorbeeld de ontwikkeling van de hersenen. Mij kind houdt van spelen met autootjes, van stoere kleren en van jurkjes en glitters, van in bomen klimmen en van dinosaurussen, van verzorgen en kusjes en van wedstrijdjes wie het sterkste is.
    God maakte mijn kind mannelijk én vrouwelijk tegelijk. En in deze maatschappij, vooral in de christelijke hoek, zijn er enorm veel vooroordelen tegen deze intersekse-personen. En dan ben ik blij een blog te lezen met een meer ruimdenkende insteek, want onze God denkt niet in hokjes en labels. Hij denkt aan mensen.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
18 februari 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief