MENUMENU

‘De tuin’

Bij de pastorie hoort een grote tuin, bloeiend en wild, van de straat gescheiden door een oud gietijzeren hek. Het huis zelf staat dwars op de weg langs het pad dat van de straat naar de kerk loopt. Voor de kerk verbreedt het pad zich tot een soort pleintje, om dan rechts van de kerk verder te gaan naar de garage en de schuur. Links van de kerk ligt een smalle strook gras met daarlangs borders vol bloeiende planten.

Loop je om de kerk heen, dan vindt je aan de achterkant nóg een tuin, die als een geheime plek ongezien zijn eigen gang gaat. Een paar bomen en struiken, een verwilderd gazon, daarachter wat fruitbomen die misschien al jaren niet gesnoeid zijn. Het geheel wordt omsloten door een hoge en brede ligusterhaag. Het is er nooit stil. Altijd zoemt er iets, beweegt er iets, ritselt er iets of kraakt er iets.

Onwillekeurig kijk je over je schouder, maar de achterdeur van de pastorie is vanaf hier niet te zien. De telefoon is hier niet te horen. En al hoef je maar een stap achteruit te doen om de muur van de kerk in je rug te voelen, de bewoonde wereld lijkt mijlen ver weg. Ik ben hier te veel, denk ik. Deze tuin heeft niemand nodig. En toch moet ik er voor zorgen.

Ik heb alleen geen idee waar ik moet beginnen.

 

 

 

Foto: Flickr/ Steenbergs

Een reactie op “‘De tuin’
  1. anne schreef:

    Het is de tuin van je hart is, zonder begin of einde.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
23 oktober 2013

7 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars