MENUMENU

De wijsheid van honden

De wijsheid van honden, zo heette het boek dat ik moest lezen van mezelf. De flaptekst wond er geen doekjes om: “De auteurs ontdekten (wat ik allang wist) dat het intelligentieniveau van de hond dichter bij dat van de mens ligt dan gedacht.

Dog for JezusIn de 43.000 jaar dat honden als huisdier worden gehouden, zijn ze slimmer en vriendelijker geworden. Ze werken goed samen en communiceren, waardoor ze net zo goed zijn in problemen oplossen als mensen.”

Herkennen van blijdschap en verdriet

Het boek is een uitje voor elke hondenliefhebber. Al herkende ik niet alles. Jasper is – eerlijk gezegd – niet zo intelligent als het op bepaalde zaken aankomt. Dat probleemoplossend vermogen van Jasper is bijvoorbeeld niet zo groot. Jasper rekent op hulp van zijn mens. Als Jasper een bot laat vallen, wanneer hij ermee op de bank ligt te kluiven, kijkt hij mij aan wat nu de volgende stap is. Jasper komt niet zelf op het idee om van de bank te gaan, zijn bot te pakken en terug te keren. Dat moet ik regelen. En dan is er nog de misinterpretatie. Jasper zit er soms faliekant naast. Geluiden in huis worden niet altijd goed begrepen. Blaffende honden op tv is het exact hetzelfde als blaffende honden in huis. En dus wordt er fanatiek terug geblaft. Tv snapt Jasper niet. Maar als het gaat om de herkenning van blijdschap of verdriet is het anders. Dat kan Jasper dus gewoon heel goed en dat maakt hem tot zo’n fijne metgezel.

Liefde van twee kanten

Wijsheid is de kunst om in alle levensomstandigheden juist te oordelen en te handelen. De wijsheid van Jasper is ingekapseld in het vertrouwen dat de liefde van twee kanten komt en dat de mens zijn beste vriend is. En mijn man en ik doen ons uiterste best om dat vertrouwen niet te beschamen. Cynici zullen misschien zeggen dat het toedichten van wijsheid aan honden projectie is. Maar ik waag het te betwijfelen. Jasper leert mij dit. En het boek over de wijsheid van honden, bevestigt het weer.

Dieren zijn bezielde wezens

Stel dat de wijsheid van de menselijke soort zou worden beschreven door een niet-menselijke soort, wat zou er in dat boek staan? Is de Bijbel misschien dat boek? De Bijbel is – als je het mij vraagt – geen loflied op menselijke wijsheid. Dat boek gaat eerder over het menselijk tekort. Over een fout oordeel of een desastreuse handeling. Het vertrouwen dat een ander mens je beste vriend is, is bij veel mensen niet goed ontwikkeld, afwezig of zo ernstig beschadigd dat het niet meer goed komt met dat vermogen om in alle omstandigheden juist te oordelen of te handelen. En de mensen uit de Bijbelverhalen zijn daar geen uitzondering op. Mensen maken er soms een zooitje van. En niet alleen mensen, ook dieren kunnen daar de dupe van worden, tot op de dag van vandaag. Het hoort bij geloof dat we na blijven denken over onze verhouding tot andere schepsels. Volgens mij is het wijsheid om te erkennen dat dieren bezielde wezens zijn. En daarom mogen blogs over huisdieren op deze site niet ontbreken. Ik draag het stokje over. Want het verhaal over Jasper alleen is niet genoeg om te laten zien hoe zinvol relaties tussen mens en dier kunnen zijn.

Laaste blog over teckel Jasper

Het zou wel eens wijsheid kunnen zijn om elk levend wezen dat sterft een plaats te gunnen in het eeuwige geheel. Als zwanenzang (want dit is mijn laatste Jasperblog) staat hieronder een gedicht van Rudyard Kipling om deze gedachte te onderstrepen. Het gedicht hangt in ons huis aan de muur bij mijn bureau. Met de foto’s erbij van de honden die mij hebben vergezeld en er niet meer zijn. Het zijn de honden die mij leerden wat geduld en wijsheid is. In de Bijbel staat de mens op nummer 1. Maar misschien moeten we daar maar eens mee ophouden. Inzien dat er geen menselijk monopolie op liefde en vertrouwen is. En dat zelfs Jezus beter af was geweest als hij de vriendschap van een hond had leren kennen.

 

DOG FOR JESUS
I wish someone had given Jesus a dog.
As loyal and loving as mine.
To sleep by His manger and gaze in His eyes
And adore Him for being divine.

As our Lord grew to manhood His faithful dog,
Would have followed Him all through the day.
While He preached to the crowds and made the sick well
And knelt in the garden to pray.
It is sad to remember that Christ went away.
To face death alone and apart.
With no tender dog following close behind,
To comfort its Master’s Heart.
And when Jesus rose on that Easter morn,
How happy He would have been,
As His dog kissed His hand and barked it’s delight,
For The One who died for all men.

Well, the Lord has a dog now, I just sent Him mine,
The old pal so dear to me.
And I smile through my tears on this first day alone,
Knowing they’re in eternity.
Day after day, the whole day through,
Wherever my road inclined,
Four feet said, “Wait, I’m coming with you!”
And trotted along behind.

Rudyard Kipling

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Tom Mikkers

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars