MENUMENU

Die faalkant mogen we elkaar best wat vaker laten zien

Afgelopen weekend waren we lekker als gezin de hort op. Naar een mooi natuurgebied, picknickkleedje mee, tas met lekkers… Idyllisch. Dat waren de foto’s ook waarvan ik er wat via social media poste. Wat echter niet op de foto’s te zien was, was de downside van die middag: een dennenappel die zoon per ongeluk keihard tegen het hoofd van z’n zus gooide. Mijn woede-uitbarsting daarna van zoveel onvoorzichtigheid. Het zand dat in de broodjes terecht was gekomen en knerste tussen mijn tanden. Manlief die op z’n schermpje (WK) tuurde in plaats van helemaal in het hier en nu te zijn. Tja. Dat zag je dus allemaal nìet op die paar leuke kiekjes die ik op social media deelde….

Durven we niet?

En zo gaat het vast bij veel mensen. We delen de mooie momenten, en wekken daarmee de schijn dat het allemaal leuk, gezellig en heel geslaagd is. Terwijl dat soms gewoon niet zo is. Of maar gedeeltelijk zo is. Want het leven is geen aaneenschakeling van leuke momenten. Dat weet iedereen. Waarom laten we dan niet wat vaker die andere, eerlijke kant zien? Durven we het niet?

Denk eens aan vriendschap. Pas als je eerlijk met een vriend of vriendin deelt waar je mee worstelt, verdiept de vriendschap zich. Eerlijk en kwetsbaar durven zijn, zorgt namelijk voor meer verbinding. Je ontdekt dat je niet alleen bent in je gestuntel, onzekerheid of zoektocht. Ondanks dat we dit weten, lijkt er een taboe te rusten op falen, het niet weten of gewoon even chagrijnig zijn.

Mislukkingen leveren interessante gesprekken op

De wens om de faalkant wat meer met elkaar te delen, kom je gelukkig wel steeds meer tegen. Zo zijn er de zogenaamde ‘fuck-upnights’ (sorry voor het woord) waarbij mensen het podium krijgen om hun mislukkingen te delen met het publiek. Het idee kwam overgewaaid uit Mexico City waar vijf vrienden in 2012 ontdekten dat het delen van mislukkingen ipv hun successen tot veel interessantere gesprekken leidde. Inmiddels worden er deze avonden over de hele wereld georganiseerd.

En dit voorjaar was er bij VPRO webtelevisie een serie te zien ‘CV der mislukkingen’. Daarin kwamen succesvolle mensen aan het woord die dit keer niet hun successen, maar juist hun momenten van falen deelde. Je voelde en merkte als kijker hun gêne. Maar dacht ik na het kijken: ‘wat een losers?’ Nee, natuurlijk niet. Ik vond het juist stoer en sterk. Mijn respect groeide alleen maar voor deze mensen.

Not so perfect

Een pleidooi om op social media wat eerlijker te zijn, komt van Eline Hoogenboom. Ze schreef onlangs ‘Not so perfect’, een persoonlijk relaas waarin ze ingaat op de vraag hoe we om moeten gaan met de bijna perfecte beeldvorming op social media. Zelf zoekt ze naar een beter evenwicht door regelmatig berichtjes te posten met de hashtag notsoperfect, zoals een make-up loze foto, een vlek op haar kleren of een baalmoment.

Waar je zelf soms het gevoel hebt ‘af te gaan’ als mensen je mindere kant zien, blijkt het juist in veel gevallen sympathie op te wekken. Alle reden dus om eerlijker te worden, zowel in het echte als het online leven. Doen jullie mee?

 

Vind jij het ook moeilijk om eerlijk je mislukkingen te delen?

 

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
23 juni 2018

126 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars