MENUMENU

Dochters

De scholen zijn weer begonnen. De wekkers gaan weer vroeg. Maar voor mijn oudste dochter niet: zij heeft haar eindexamen gehaald. Next level. Nog geen studie, maar een tussenjaar.

Zo glijden we als ouders ook een nieuw hoofdstuk in.
Eerst keek ik uit naar de basisschool, op een gegeven moment zaten alle vier kinderen daarop.
Daarna druppelde het door naar de middelbare school en zat er geen meer op de lagere school.
Nu is de volgende fase aangebroken.

Verwondering
In dit lied van Marco Borsato, nummer 64 in de Top2000, klinkt iets door van die verwondering over de tijd die zo langzaam lijkt te gaan soms en dan weer zo snel. En dat tegelijkertijd. Als je begrijpt wat ik bedoel.
Achttien jaar opvoeden lijkt aan de ene kant een eeuwigheid, maar aan de andere kant is het zo lang als even knipperen met je ogen.

En wat geldt voor dochters, geldt ook voor zonen, natuurlijk. Het ene moment kon ik mijn oudste zoon nog speels over mijn schouder gooien, nu is hij een kop groter dan ik.

Wonderlijk en wonderbaarlijk. Ik geniet er van.

Kinderen en even mijmeren. Heerlijk om te doen. Om daarna te merken dat zij alweer weg zijn.
Ga en leef!

dominee Fred Omvlee
fred@mijnkerk.nl

(bron foto, creative commons: https://www.flickr.com/photos/enigmaphotos/)

Tekst:
Kwart over zeven op zondagmorgen
Hoor ik een stem die heel zachtjes aan me vraagt
Ben je al wakker, pap?
Kom je gezellig mee naar beneden?
Moet je straks werken of ben je vrij vandaag?
En ga je dan even met mij, op stap?

Oh, wat gaat de tijd toch snel
Gisteren nog zag ik haar voor het eerst, lag ze hier in m`n armen
Wat is ze mooi en wat staat de tijd haar goed
Ik knipper m`n ogen en zie hoe ze steeds weer een beetje veranderd is
Maar hoe groot ze ook mag zijn
In mijn ogen blijft ze altijd klein

Kwart over zeven op zondagmorgen
Hoor ik de voordeur heel zachtjes open gaan
En val ik gerust in slaap, ze is thuis
Ik was `r veel liever op gaan halen, maar ze had me gevraagd of
ik er niet wilde gaan staan
Ze vind nu inmiddels haar weg, naar huis

En oh, wat gaat de tijd toch snel
Gisteren nog zag ik haar voor het eerst, lag ze hier in m`n armen
Wat is ze mooi
Wat staat de tijd haar goed
Ik knipper m`n ogen en zie hoe ze steeds weer een beetje veranderd is
Maar hoe groot ze ook mag zijn
In mijn ogen blijft ze altijd klein

En soms, wanneer ik m`n ogen sluit
Lopen we samen op `t strand,
Haar handje in de mijne
En dan, zet ze de tijd even stil
Is het weer even net als toen
En heeft ze mij weer nodig
Ik hou haar vast
Zoals ze was
Ik hou haar vast

Kwart over zeven op zondagmorgen
Hoort ze mijn stem die haar zachtjes wakker maakt
Vandaag is je grote dag

Wat is ze mooi en wat staat de tijd haar goed
Ik knipper m`n ogen en zie hoe haar hart nu voorgoed van een ander is
Maar waar ze ook mag zijn
In gedachten is ze hier bij mij
In mijn ogen blijft ze altijd klein

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars