MENUMENU

God en zijn dwalende schapen

Soms kan ik het gewoon niet geloven. Alle mooie beloftes in de bijbel over steun, vergeving, zegen, God die altijd bij je is.

Het moeilijkste vind ik het nog om te geloven, erop te vertrouwen, dat dat ook altijd voor mij zal gelden. Ik wil absoluut niet breken met het geloof, want wat zou het mooi zijn als ik het nu juist wel zou geloven. Er wel op zou vertrouwen, er steun en kracht uit zou halen. Wat verlang ik daarnaar!

Open relatie

Dus ik probeer het lijntje naar boven open te houden. Maar ik vind het ontzettend moeilijk om daar woorden voor te vinden. Danken lukt wel. Bidden voor anderen is ook nog te doen. Maar bidden voor mezelf gaat vaak veel moeilijker. Dan ga ik zoeken, met name in het Liedboek, naar liederen/gebeden die mij een stem kunnen geven. En zo kwam onlangs Lied 944 weer op mijn weg (Gezang 395 uit het Liedboek voor de Kerken – http://home.online.nl/spielerei/teksten/liedboek/395.htm).

Zoeken naar woorden

En wat vertolkt dat goed hoe ik het nu ervaar. Me verbergen voor God, eigenlijk inderdaad ook bang zijn, maar ook zo verlangen. De vraag of God me mijn afstandelijkheid en ongeloof niet kwalijk wil nemen. Een dwalend schaap dat niet zoekt. Mijn onwil en onvermogen van het moment. Tegenover mijn verlangen. En wat is het dan een zegen dat blijkbaar andere mensen diezelfde ervaring hebben gehad en het onder woorden hebben kunnen brengen in dit lied!
20141022 Marijke_Liedboek_InTekst

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Marijke Fris

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars