MENUMENU

Dwing niet te vaccineren, maar doe het wel! Ook voor mijn kind

We moeten dus vaccineren niet gaan verplichten, zoals sommigen graag willen. Dat werkt averechts. Het roept eerder verzet op en het voedt het wantrouwen. We mogen wel een beroep doen op het gezond verstand en op je verantwoordelijkheid voor elkaar. Als jij je kind niet vaccineert, loopt mijn dochter gevaar.

Vaccineren is niet een individueel belang, maar een gezamenlijk belang. We mogen nooit aan de lichamelijk integriteit van mensen, en dus ook van kinderen komen. Verplicht vaccineren mag wat mij betreft gewoon niet. Het is het lichaam van jouw kind, en daar ga ik niet over. Je naaste liefhebben als jezelf, dat zou de doorslag moeten geven.

Waar komt dit vandaan?

De discussie over vaccineren is weer opgelaaid. En terecht: het aantal gevallen van mazelen is weer aan het toenemen. Dat is niet alleen gevaarlijk voor de kinderen die niet ingeënt zijn, maar ook voor kinderen die nog niet ingeënt kunnen worden. Omdat ze te jong zijn. Zoals mijn dochter.

Waarom niet inenten?

Waarom zou je je kind niet laten inenten? Vaak wordt er gewezen naar streng gelovige mensen, maar er is een andere groep in opkomst die veel dominanter lijkt te worden: over het algemeen hoogopgeleide mensen die de vaccinaties niet meer vertrouwen. En beide groepen help je niet door ze te dwingen. Maar we moeten wel iets.

Ziekmakers

Het snijdt door je ziel als je je kind hoort huilen als die prik erin gaat… En de dagen daarna merk je er wisselend meer of minder van. Maar je voelt: ik heb mijn kind ziekteverwekkers in laten spuiten, en dat gaat helemaal tegen je oudergevoel in. En toch moet het. Ik zie hier over de Maas nog de gevolgen in religieuze kring. Al die ziekten waar we tegen inenten: ze bestaan nog. En ook elders hoor ik ouders bij hun volle verstand vaccinaties weigeren.

Vertrouwen

Nu heeft het RIVM natuurlijk wel een deuk in het vertrouwen opgelopen, toen ze de schijn hadden wel erg graag te willen vaccineren. Ook werd duidelijk dat farmaceuten er (natuurlijk) aan verdienen, dus of alles even ‘belangeloos’ werd aangeprezen… Het was in de tijd van de Mexicaanse griep. En in diezelfde tijd kwam het vaccin tegen baarmoederhalskanker. En eerlijk is eerlijk, ik heb ouders ook gesteund die hun twijfels hadden en hun dochter niet lieten inenten. Er was teveel onduidelijk. En of ik het straks laat doen?

Kun je ermee leven?

Commerciële belangen of niet, uiteindelijk hebben we er baat bij. Verschrikkelijke ziekten als polio die je voor het leven verminken hebben we nagenoeg uitgebannen. En ja, er gaat wel eens iets mis. En het is vreselijk als dat het directe gevolg is van jouw beslissing je kind in te enten. Kun je daarmee leven? Die vraag kun je ook omkeren: kun je ermee leven als je kind ziek wordt omdat je níet hebt laten inenten, en je dus iets hebt nagelaten?

Geen religieus, maar sociaal verzet

Er wordt vaak gewezen naar (streng gelovige) christenen. Maar met een keuze voor inenting hoeven gelovigen niet los te laten dat ze in hun leven afhankelijk zijn van God, die het leven geeft en neemt (Job 1:21). Waarom dan toch dat verzet? Onderzoek laat zien dat dit veel meer te maken heeft met verzet tegen een plicht dan verzet tegen vaccineren op zich. Ik schreef er eerder dit over:

Het principe om je (kinderen) niet in te laten enten is niet zozeer ontstaan uit Bijbelse overwegingen, maar eerder als reactie op de overheersende mening in de samenleving. In de 19e eeuw al trokken christenen fel van leer tegen de verafgoding in Nederland van de Engelse plattelandsarts Edward Jenner, die de inenting tegen pokken invoerde. Als reactie vonden gelovigen inenten niet meer verenigbaar met het geloof dat niet de mens het leven in de hand heeft, maar God. Later verzette een christelijk staatsman, Groen van Prinsterer, zich fel tegen het plan om vaccinatie te verplichten. Niet omdat hij nu zozeer tegen vaccinatie was, maar omdat ‘de overheid wilde heersen over de gewetens van haar onderdanen’. Vaccinatie kwam zo voor gelovigen gelijk te staan aan gedwongen worden tegen het geweten in te handelen en tegen God te kiezen. Zo werd de strijd tegen inenten een principekwestie, waardoor over de inhoud niet meer gesproken kon worden. Daarmee werd het een typisch Nederlands probleem, dat dus in wezen niet van religieuze, maar van sociale aard is.

 

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
24 augustus 2018

0 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars