Een gouden moment

Mijn ouwe getrouwe karretje heeft me in al die vijftien jaar, dat ik hem nu in mijn bezit heb, nog nooit in de steek gelaten. Met zijn sprankelende, opvallend gouden kleur, verwierf hij al gauw de liefkozende titel: Gouden Koets. Juist vanwege mijn handicap is het koetsje voor mij ook echt goud waard. Waar zou ik zijn zonder?

Ouderdom komt…

Toch kan ik wel merken dat de ouderdom ook bij hem met gebreken komt. Hij gaat hier en daar wat mankementen vertonen. Kleine mankementjes: een knopje of schuifje dat los zit, de centrale deurvergrendeling die niet meer werkt. Niets onoverkomelijks, rijden doet hij nog als een vorst.

Totdat onlangs de autoradio het begaf en dat terwijl ik voor de muzikale omlijsting tijdens mijn rijtoer totaal afhankelijk ben van de radio. Een CD-speler of ander vernuft is niet ingebouwd. O ja, wel een cassetterecorder… je weet nog wel… Maar helaas, de stoffige cassettebandjes had ik kortgeleden opgeruimd.
De vreemde stilte die er viel, deed me beseffen dat ik nog nooit in mijn koets had gereden zonder het geluid van de radio. Ook viel het me op, dat mijn karretje toch hier en daar wel wat kraakte en piepte. De radio had zijn reumatiek mooi weten te verdoezelen.

Weldadige rust

Een paar dagen was het echt onwennig, die stilte in de auto, maar toen begon ik het warempel te waarderen. Want waar is het tegenwoordig nog echt stil? Zelfs thuis niet: al is het niet de radio, dan toch wel de televisie of het blikkerige geluid vanuit de computers, tablets of Nintendo’s van mijn zoons die door het huis schalt. Altijd en overal is er wel bedrijvigheid of rumoer.
Toen manlief me vroeg of mijn autoradio nog gerepareerd moest worden, wist ik dan ook ineens dat ik het niet noodzakelijk vond. Als de radio weer zou werken, zou de muziek automatisch de stilte overstemmen en de weldadige rust, die ik intussen zo ben gaan waarderen, met één klap verstoren.

Een lied

En zo komt het dat mijn radio nog steeds zacht op de stoorzender staat en dat me, zodra ik in mijn koetsje stap, een heerlijke oase van rust omgeeft. Hoewel ik me natuurlijk moet blijven concentreren op het verkeer, is zo’n ritje in mijn Gouden Koets een gouden moment geworden. Een moment waarop ik eens bewust diep in- en uitadem of een lied, dat zomaar opwelt, neurie: Geef ons Uw vrede, in deze stilte, breng onze onrust tot rust* en waarop ik verwonderd denk: Amen!

* Sela

Kies jij ook weleens bewust voor stilte en wat hoor je dan?

11 reacties op “Een gouden moment
  1. mar schreef:

    in de vakantie waren we in een heel stille vallei, geen tv , radio, internet. Mijn man genoot meteen van die rust maar ik kon er nog niet meteen aan wennen

  2. Arend-Jan schreef:

    Elke zater- en zondagochtendvroeg met mijn trimschoenen rennen door het buitengebied waar ik woon. Er is dan nog geen verkeer. Daarbij mijn dagelijkse ding van de afgelopen werkdagen wegrennen.
    Vaak houd ik even halt en dan hoor je buiten de wind of regen om niks. Genieten…

    • Irma Moekestorm schreef:

      Leuk om te horen wat jou Gouden Momentje is! Dat het er maar veel mogen zijn!

  3. Nicolet schreef:

    Tegenwoordig fiets ik regelmatig en ervaar ik ook de stilte. Genieten van de wind tegen mijn gezicht, het gevoel van kracht zetten op de trappers, van een liedje in mijn hoofd. Wel opletten dat ik niet fluit, neurie of zing als een van mijn zonen naast me fietst. ‘Mam! Asjeblieft!’

    • Marianne van Waterschoot schreef:

      Mooi dat steeds meer mensen de stilte ontdekken, voor mij een onontbeerlijk deel in mijn leven.

      • Irma Moekestorm schreef:

        Jij schreef er ook een mooi stukje over, Marianne, lekker uitwaaien langs het strand. Bijzonder dat ieder wel een gouden moment weet!

    • Irma Moekestorm schreef:

      Geweldig ja en herkenbaar als je kinderen zich voor je gaan ‘schamen’…

    • Irma Moekestorm schreef:

      Geweldig ja en herkenbaar als je kinderen zich voor je gaan ‘schamen’…

  4. AnneJo schreef:

    In de hectiek van alle dag kies ik vaak bewust voor de stilte. Zoals deze ochtend: geen zinnenprikkelende muziek of een overdosis aan informatie die mijn geest op volle toeren laat draaien. In de stilte ontmoet ik mezelf en zonder de ruis van buitenaf komen de indrukken, de schoonheid van het moment sterker binnen.
    Ik vind het ontspannen om in alle rust te wandelen in de Drentse bossen en op vakanties alle devices thuis te laten om volop te genieten van het moment: het nu.

    • Irma Moekestorm schreef:

      Zo is het! Ik houd erg van muziek, maar soms is het juist een verademing zonder. Enne… ja, die bossen, die hebben wij hier in het Westen niet zoveel. De Drentse bossen zijn echt geweldig, vooral in de herfst. Bedankt voor je reactie, AJ!

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
13 november 2014

10 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars