Een spirituele ervaring

In de periode van 2007 tot en met 2013 liep John samen met zijn beste vriend Jelle in gedeelten de Camino a Santiago de Compostella, de beroemde pelgrimsroute in Noord Spanje. Ze liepen van St. Jean Pied de Porte, via Santiago, naar Finesterra. John schrijft in verschillende blogs over de avonturen van twee pelgrims.

Een oude pelgrimsroute

De Camino krijgt de laatste jaren veel aandacht via boeken en televisie. Van oorsprong is de pelgrimstocht een opdracht die mensen kregen om te maken om iets goed te maken tussen hen en God. Niet zelden keerden de pelgrims, door alle gevaren, niet terug van hun opdracht. Nu is de tocht prima te maken. De laatste jaren zelfs met rugzakservices toe. Je laat je rugzak door een auto brengen en kan zelfs herbergen van te voren reserveren. Zodat je zeker weet dat je een slaapplek hebt. Of alleen de kleine mooie stukjes lopen en je de rest met een busje laten vervoeren. Nee, wij niet. Wij waren ‘echte pelgrims’ en droegen onze eigen rugzak. Liepen alles zelf en wisten aan het begin van de dag ook niet waar we aan het einde van de dag zouden slapen. Blaren, spierpijn, we maakten het allemaal mee. Maar ‘ontberingen’ zoals de oude pelgrims … nee.

Eén grote kroegentocht

Zo las ik een stukje van iemand die schreef dat de Camino één grote kroegentocht is, maar dat deze kroegen alleen zo ver uit elkaar liggen. Het klopt deels, het is een prachtige tocht van mooie ontmoetingen met mensen vanuit de hele wereld. Gezamenlijke maaltijden, het heffen van een glas op elkaars gezondheid, slapen in oude herbergen en kerken en lopen op paden die al eeuwen door mensen onderweg naar Santiago worden gelopen. En wanneer je er voor open staat kan je dit ‘proeven.’ Vanuit een verlangen om ‘iets spiritueels’ te ervaren.

Hij komt naar je toe

Tijdens onze eerste wandeling in 2007 waren we de derde dag voorbij Pamplona toen ik tegen Jelle zei: ‘ik heb het fantastisch, maar ik heb nog niets spiritueels ervaren. Jij?’ Dit bleek voor Jelle hetzelfde. Die avond spraken we, zo vanuit het schijnbaar niets, met een aantal mensen over geloven, twijfel, zoeken, het missen van God en het vinden van God. Plots was het er: iets spiritueels. De volgende zes dagen week het niet meer van ons zijde. Alsof God ons had gevonden, naar ons was toegekomen door ons verlangen. Lopen op de Camino lijkt soms op het echte leven: soms ervaar ik weinig van God en soms is God heel dichtbij ….

God ervaren

In reactie op een vorige blog schreef iemand dat zij ‘het goddelijke’ juist vond tussen mensen die niet in God geloofden. Dat ze haar geloof in God was kwijtgeraakt. In mijn verhaal schrijf ik over een ervaring dat God, als het ware, naar ons toekwam. Hoe is dat voor jou? Of hoe ‘vind’ jij God? Of misschien ben jij God kwijtgeraakt en ben je gestopt met zoeken. Ik ben benieuwd om van je te lezen ….

12 reacties op “Een spirituele ervaring
  1. Lineke schreef:

    In 2005 en 2007 heb ik ook grote delen van de route gelopen….een geweldige ervaring…
    ook niet wetende of er s avonds plaats was..maar altijd was er plek.
    Ik heb veel geleerd, allereerst vertrouwen, ontvangen, geven, delen en ontzettend afzien….maar ook hierdoor leer je veel.
    En God? Als je je er voor open stelt kom je Hem overal tegen…
    Het lopen, niet wandelen, geeft mij altijd iets spiritueels…de weg geeft aan jou en jij aan de weg…

    • John schreef:

      Hey Lineke, prachtig hoe je het het formuleerde. Je geeft en ontvangt. Alsof het al in het geven besloten ligt. Ja het is lopen. En … Henoch wandelde met God

  2. Marina schreef:

    Waarschijnlijk vind je iets pas als je er echt voor open staat? Bewust of onbewust. Maar ook kan iets ineens binnenkomen met een mokerslag.
    Gelukkig dat iedereen de camino kan doen met de last die hij of zij kan dragen. Rugzakservice is soms dan niet zo gek als je dat kan krijgen, en mooi als je die kan geven in real life of camino

    • John schreef:

      Zeker Marina, de mokerslag ken ik ook. Ik zal daar zeker nog een Caminoblogje aan weiden ☺️ Ook aan het feit dat het heerlijk is wanneer iemand jouw last even draagt. Dank voor het inspireren!

      • marina schreef:

        we zien de blog weer verschijnen!! hoop dat je gezin veel rugzakservice mag krijgen als jullie die hard nodig hebben en je blogs zeggen mij zeker wat, heb een lange tijd moeite gehad met inspiratie vinden maar komt ook weer terug.

      • Conyers schreef:

        Superior thinking deonestratmd above. Thanks!

  3. Marei la page schreef:

    Ha die John!
    Mooi blogje weer!
    Herkenbaar dat God soms ver weg lijkt….en soms juist dichtbij.
    Voor mij is het vaak zo dat ik God ver weg ervaar wanneer ik teveel gericht ben op mijn omstandigheden of mijzelf en mijn gepieker, en te weinig Zijn nabijheid zoek.
    Muziek helpt me dan vaak,
    Of een wandeling in de natuur en bewust de stilte zoeken…..
    Maar ik ervaar God ook zeker ook in gesprekken met lieve mensen om ons heen!
    Zegen voor jou !
    We spreken elkaar!x Marei

    • John schreef:

      Heej Marei. Mooi hè, al die mensen om ons heen. Niemand kan het alleen. Paulus van Tarsus zei het al: ‘Niemand leeft voor zichzelf en niemand sterft voor zichzelf. Ook zegen voor jou! En … nou vooruit … ook een Hug

    • Satch schreef:

      You have shed a ray of suhsnine into the forum. Thanks!

  4. Ellyanna schreef:

    Your post captures the issue peerlctfy!

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
1 november 2016

9 x gelezen
Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars