MENUMENU

Een teken van boven

‘Al 18 jaar lang beweren papa en jij bij hoog en bij laag dat er een God is. Maar ik heb er nog nooit iets van gemerkt.’

Ik sta nog met m’n jas aan in de kamerdeur als onze middelste dochter haar hart moet luchten. Het is zondagmorgen. We komen beide net terug uit de kerk. ‘Wanneer merk ik er eens wat van?’, vervolgt ze, ‘Kan ‘ie mij dan eindelijk ‘ns een keer een teken geven…’

Wachten

Het zit haar hoog. En al heeft ze dan gekozen voor een christelijke studentenvereniging, ze worstelt met God. Bij vlagen zit ze te snakken naar een teken van God. En zij niet alleen. Veel meer mensen – jonger en ouder – zitten te wachten op een teken van boven.
Als ik dit voorval afgelopen zondag in mijn preek aanhaal, komt er na afloop iemand naar me toe die vraagt: ‘Wat heb je je dochter geantwoord?’ Ik moet bekennen dat het tot een echt antwoord nog niet is gekomen. Misschien omdat ik eerst zelf een paar vragen wil stellen.
De vraag van mijn dochter roept bij mij namelijk allerlei andere vragen op. Het zijn vooral vragen aan onszelf, aan mijn dochter en aan mij.

Lastige vragen

Waarom willen we zo graag een persoonlijk teken van God? Is dit een typisch ‘westerse’ vraag of stellen christenen in China en in Afrika deze vraag net zo vaak? Welke betekenis hebben tekenen en wonderen van God in de Bijbel voor ons? Zijn bijbelse tekenen of tekenen die anderen ontvangen voor ons westerlingen onvoldoende? En: is het terecht dat onze eigen mening, onze eigen ervaring zo vaak de doorslag geeft?
Het zijn lastige vragen. Vragen waar ik zelf langer over na moet denken. En met m’n dochter over door wil praten…

4 reacties op “Een teken van boven
  1. Afra Geurs schreef:

    Dat heb ik dus ook een regenboog is uit de tijd omdat je die zelf ook kan maken met water uit de tuinslag en de zon erop maar zoiets als in chili gebeurt is dat vind ik meer een teken en wel een teken van de wederkomst van de Here.

  2. Jaap Filius schreef:

    De vraag van uw dochter is heel herkenbaar en ik denk dat, als we eerlijk in onszelf kijken, dat het een vraag is die ieder van ons op de lippen ligt in deze roerige tijd. Het is een vraag van alle tijden: in het oude testament werd hij al door de Israëlieten gesteld aan Mozes en Josua, toch? En ik geloof dat God zijn aanwezigheid wel degelijk in het dagelijks leven laat zien. Twee voorbeelden: je komt elke dag veilig thuis door het chaotische verkeer heen, je bent misschien in ongemakkelijke omstandigheden (emotioneel of met gezondheid) en hebt de kracht (waarvan je niet wist dat je die had) om moedig door te gaan. Voor mij zijn dat 2 voorbeelden die de aanwezigheid van God bevestigen. Ja, God is er. Maar, ook dat staat in de Schrift, je ontmoet hem niet in kabaal en een hoop poeha maar in de rust en de stilte. Maar ook ik heb de vraag van uw dochter als ik niet lekker in mijn vel zit “God, God waar bent u? Laat ons niet in de steek alstublieft!”

  3. anne schreef:

    Terwijl, als God écht bestaat het toch zo gemakkelijk zou kunnen zijn, dát hij (waarom altijd HIJ?) een teken geeft? Want zoals ik het in de natuur zie is ook alleen maar……. Tja zelfs ik kan het hier en nu niet benoemen, ook zonder God zullen er bloemen bloeien. Maar wat is dat hetgeen het ‘leven’ maakt in alles om ons heen? Als dat door God komt, dan mag hij/zij/het wat mij betreft aan een vragend mens een duidelijk herkenbaar teken geven. Iemand zei ook, “Ja, dat moet je geloven”, maar is veel te moeilijk om domweg te geloven…..

  4. eef schreef:

    Misschien krijgen wij wel antwoord op de vragen die we niet stellen.Maar als je vraagt leg eens uit dan kan ik dat niet.
    We hoeven niet alles te begrijpen.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
19 september 2015

[views]
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars