MENUMENU

Eerste Advent

Elk jaar overvalt me het weer: Eerste Advent. De kaarsen komen op het allerlaatste moment in huis en op de zaterdagavond moet ik nog op zolder op zoek naar de kaarsenstandaard die ik daar voor mijn gevoel nog maar net heb weggezet. Dit jaar is het er zelfs helemaal nog niet van gekomen. De standaard staat nog op zolder en de kaarsen zijn er nog niet........  

Op tijd

Ik weet niet of ik de enige ben die daar last van heeft, maar gelukkig zijn er in ieder geval anderen die er wèl aan denken. Ik zag tenminste al mooie adventstukken voorbij komen op Social Media en ook in onze kerk stond gistermorgen een prachtig liturgisch bloemstuk. Ook de kinderen begonnen keurig op tijd met een prachtig Adventproject.

Druk

Dat kerst er aan komt, kan me in de verschillende winkels toch ook niet ontgaan. Steeds vroeger staan er kerstbomen met de meest mooie versiering en overal in de winkelstraten is al voldoende feestverlichting. En toch ben ik er blijkbaar nog niet aan toe.

Ik ben geneigd om Sinterklaas de schuld te geven. Want terwijl ik de schoenen van de kinderen nog aan het vullen ben, cadeautjes (zo goedkoop mogelijk) insla en help bij het maken van surprises, denk ik nog niet aan het volgende feest. Tè druk, hou ik mezelf voor.

Afwachten of verwachten

Maar dan is ie er toch ineens, die Eerste Advent. Dat eerste kaarsje dat wordt aangestoken (nou ja, bij mij thuis dan nog even niet) en ineens het besef dat het weer de mooie tijd is van verwachten! Een tijd van hoop. Ik werd getroffen door het thema van het project voor onze kinderen: Maak het mee! Geen tijd van verwachting van iets dat ooit, ver weg zal gebeuren, maar iets dat je zelf mee kunt maken, dat je met eigen ogen zult zien. Dat je kunt meewerken om de toekomst waar te maken. Dus niet stil àfwachten, maar werkend vèrwachten.

Ik drink nog een kopje koffie en dan ga ik eerst maar eens op pad: kaarsen kopen om alsnog die eerste kaars vandaag aan te steken!

2 reacties op “Eerste Advent
  1. Irma schreef:

    Heel mooi, Marleen en zeker herkenbaar. Ik verbaas me eigenlijk ook ieder jaar weer als er in de kerk schijnbaar ineens het eerste kaarsje wordt aangestoken. Maar toch, als het dan weer zover is, lijkt het alsof ik wakker word geschud: het is bijna zover. Prachtig. Geniet van deze fijne tijd!

  2. Mar schreef:

    Bij mij is het wel erger, ik laat het eigenlijk allemaal langs me heen gaan en ga met kerst net een run doen en dan mag het allemaal weer snel voorbij zijn,

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
28 november 2016

[views]
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars