Einde en nieuw Begin

In de periode van 2007 tot en met 2013 liep John samen met zijn beste vriend Jelle in gedeelten de Camino a Santiago de Compostella, de beroemde pelgrimsroute in Noord Spanje. Ze liepen van St. Jean Pied de Porte, via Santiago, naar Finesterra. John schrijft in verschillende blogs over de avonturen van twee pelgrims. In deze blog legt John een link naar het ‘nu.’ Het voltooide afscheid van zijn lief Christine van Dijk.

Elk begin heeft een eind

Toen wij in 1979, op 6 april, begonnen aan ons huwelijk, hadden wij geen flauw idee wat het ons zou brengen. Gaandeweg raapten we allerlei ervaringen. Mooie, minder mooie en gitzwarte. We kregen samen drie kinderen, drie kleinkinderen, kochten auto’s, huizen, deden opleidingen, waren lid van drie verschillende kerkgemeenschappen, leerden mensen kennen, bouwden vriendschappen, verlegden onze grenzen, bouwden aan onze onderlinge huwelijksband, hadden we ontmoetingen met God, genoten intens van de prachtige aspecten van het leven, bedreven de liefde en hadden te knokken voor ons huwelijk. Nee, het was geen perfect huwelijk. Maar God weet hoe veel we van elkaar hielden. In alle imperfectie. En ieder jaar, zonder het te weten, kwamen we dichterbij onze eindbestemming.

                       

Christine van Dijk

Maar als we afscheid nemen, wat dan?

In 2012 kreeg mijn lief borstkanker. Het leek erop dat ze genezen was. Maar, we vertrouwden het allebei niet. En dat bleek, begin 2016 kwam het in alle hevigheid terug. Het leek erop dat zij al in mei zou overlijden. Maar we kregen nog een half jaar ‘genadetijd’. Waarin ze prachtig afscheid kon nemen van het leven en allen die haar zo dierbaar waren. En ik van haar. Het was mooi maar ook intens verdrietig. Op 12 december maakte mijn lief de oversteek naar ‘het nieuwe land’.Wat blijft zijn de herinneringen. Onuitwisbaar verankerd in mijn bestaan en geheugen. Ik zie haar wanneer ik mijn kinderen en kleinkinderen zie. Maar haar leven hier op aarde is over. Ik ging met haar mee tot de grens. Daar had ik haar los te laten. Ik gaf haar over in ‘goede handen’. We hadden een prachtige herdenkingsdienst en de begrafenis was indrukwekkend.

Een nieuw begin …

Zowel mijn lief als ik hebben na dit afscheid een nieuw begin. Allebei op een geheel andere manier. Ik heb afgelopen jaar al het verdriet, pijn, angst, rouw, maar ook de blijdschap vol genomen. Zij gaf mij op haar sterfbed, met het teruggeven van haar trouwring, haar zegen. ‘Dank voor ons huwelijk. Je bent vrij, wordt opnieuw gelukkig.’ En dat doe ik. Ik neem het leven vol. Vol van betekenis voor mijzelf, voor diegenen die mij lief waren en zijn, een nieuwe liefde en voor de wereld waar ik in mag leven. Is dat makkelijk? Nee, maar ik ga het doen. In alle zorgvuldigheid. Als eigenaar van mijn leven.

Hoe betekenisvol mag jouw leven zijn? Voor wie ben jij van waarde? Hoe klein of hoe groot dan ook? Wat draag jij bij aan de wereld om jou heen?

fotos: John Sas
13 reacties op “Einde en nieuw Begin
  1. Avatar Marina schreef:

    Ik word er stil van, bijzonder gebaar dat ze de kracht had om de trouwring terug te geven, te aanvaarden dat voor haar het leven erop zat en haar man nog een mooie tijd te gunnen.
    Voor wat de vraag betreft, dit is een vraag die een mens eigenlijk niet van zichzelf kan beantwoorden vind ik. Maar we doen ons best..sterkte en geluk voor de nieuwe blz in jouw leven. Een kunst om er het beste van te maken.

    • Avatar John schreef:

      Dank je wel Marina. Stel dat je wel een antwoord zou geven op de vragen. Hoe zou dit antwoord er dan uitzien?

      • Avatar Mar schreef:

        Ik probeer van waarde te zijn voor wat er op mijn pad komt, zorg zo goed mogelijk voor mijn gezin, ouders,vrienden en ook dieren hebben mijn aandacht, en ze weten waar ze zijn moeten..
        ik doe alles wat ik kan doen en wat ik vind dat ik moet doen voor mezelf. Natuurlijk altijd nog verbeteringen te bedenken..Ik hoop dus dat de mensen mij als waardevol ervaren, soms uiten ze dat maar soms krijg je ook te maken met hun frustraties, juist omdat je dicht bij hun staat denk ik.
        Ik probeer duurzaam te leven en let daar op bij veel wat ik koop, kleding, voeding,

        • Avatar John schreef:

          Wat een mooi uitgebreid antwoord Marina. Dank je wel dat je mij even mee neemt in jouw wereld! Ja, en een hart dat lief heeft en open staat doet soms ook pijn. Maar zoals ik zo lees ben jij trouw aan die dingen die belangrijk voor je zijn. Dat is voor mij ‘bij dragen aan de wereld om je heen.’

          • Avatar Mar schreef:

            Dank je, ik denk dan maar ik word liever zeer gedaan dan dat ik dat zelf doe, jammer genoeg kan je niet iedereen van hun problemen afhelpen, maar verzachten kan je wel en de golden rule, is nog altijd waardevol. Dank je voor de aandacht en interesse.

  2. Avatar Lia Groeneveld schreef:

    Ontroerend om te lezen.Kwetsbaar en krachtig. Iets om dieper tot je door te laten dringen. De grote dingen van het leven
    Veel sterkte gewenst.

  3. Avatar Don Korthout schreef:

    Sterk in kwetsbaarheid. Mijn diep respect!

  4. Avatar Bert schreef:

    Ontroerend te lezen. Mag ik een heel klein stukje met je meelopen?

    • Avatar John schreef:

      Jij altijd Bert! Weer in de stille week op de Willibrord georganiseerd vanuit de Spil graag! #thesebootsaremadeforwalking

  5. Avatar Jan Vierhout schreef:

    Beste John, wat schrijf je raakbaar en krachtig tegelijk. Het ademt zoals het leven is in al zijn volheid, diepte, geluk, verdriet, pijn en hoop. Dank dat je ons daarin meeneemt. Mijn kernwoorden voor dit nieuwe jaar zijn liefde en trouw, omdat ik meer en meer merk dat oprechte liefde echt een verschil kan maken in levens van mensen. En daarin trouw zijn is een belangrijk iets voor mij.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
10 januari 2017
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief