Vastenervaring #2: Elke dag een kaartje sturen raakt ontvangers

Vorige week ging ik een uitdaging voor de veertigdagentijd aan:  Ik zou iedere dag een kaartje naar iemand sturen. Ik schrijf bewust zou, want zo makkelijk was het toch niet. Bedenken wie ik een kaartje zou sturen was nog wel te doen. De juiste woorden vinden was al een stukje moeilijker. En het was afgelopen week niet zulk lekker weer om even naar de brievenbus te fietsen. Dus ik zal eerlijk zijn dat de kaartjes soms ook een dagje bleven liggen, om niet een extra keer door de regen te hoeven.

Heb ik elke dag een kaartje gestuurd? Uiteindelijk niet. Ik heb vijf kaartjes gestuurd in plaats van zeven. Toch een aardige score. Ik had mezelf voor genomen om niet zomaar een krabbeltje te sturen. Vijf kaartjes. Naar mensen die me dierbaar zijn, die door een moeilijke tijd gaan, waar ik aan moest denken. Had die ik anders niet gestuurd? Waarschijnlijk had ik een aantal van deze situaties met een appje afgedaan.

Echte post is zoveel leuker

Ik sprak vandaag één van de ontvangers. Het had hem echt geraakt en bemoedigd. En dat liet me weer realiseren hoe belangrijk het kan zijn: dat kaartje, briefje of telefoontje. Want een appje is zo gestuurd, maar komt daardoor soms minder over, hoeveel hartjes en smiley’s je er ook bij zet. Het tastbare van post, die je er steeds opnieuw bij kunt pakken, in het zicht zetten, bewaren, dat maakt het zo bijzonder. Het is zoveel leuker als er tussen de rekeningen en blauwe enveloppen ook een handgeschreven kaart of brief te vinden is.

Hart onder de riem

Ik heb mezelf voorgenomen om door te gaan met kaartjes te sturen, niet alles maar met een snel appje af te doen. Of gewoon maar ongezegd te laten. Het kan soms lastig zijn om de juiste woorden te vinden. Maar ook met alleen een ‘ik denk aan je’ of een mooie spreuk  kan je iemand echt een hart onder de riem steken. Ik hoop dat ik de mensen in mijn omgeving aan ga steken met mijn kaartjes sturen, zodat ik straks ook regelmatig leuke post op de mat vind. Ik ben komende week jarig, dus wie weet…

Hoe vind jij het om echte post te krijgen en/of te versturen?

7 reacties op “Vastenervaring #2: Elke dag een kaartje sturen raakt ontvangers
  1. Avatar Ellen. schreef:

    Mij is het niet gelukt om kaartjes te versturen …. Steeds weer uitgesteld … Valt me tegen van mezelf.

    • Geesje Geesje schreef:

      Hoi Ellen, vervelend, maar je kunt het morgen gewoon alsnog oppakken. Ik heb geregeld kaartjes te laat verstuurd, mensen zijn er echt niet minder blij mee! En het hoeft niet meteen iedere week, gewoon beginnen. Succes! Groet, Geesje

  2. Avatar Jikke Bosma schreef:

    Ik heb wel kaartjes verstuurd en zelfs aan mensen gestuurd die ik niet kende. Wat een fijn gevoel en wat eigenlijk een kleine moeite.

    • Geesje Geesje schreef:

      Gaaf Jikke! Ik ben benieuwd naar welke onbekenden je geschreven hebt, klinkt spannend en leuk! groet, Geesje

  3. Avatar Jelle Riet schreef:

    Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het geweldig is om een echt kaartje te krijgen. Helemaal als die zelf gemaakt is. Dank voor dit mooie stukje. And keep us posted!

  4. Avatar Hilda schreef:

    Ha Geesje, je hebt me geïnspireerd om te proberen in deze weken voor Pasen 40 kaartjes te sturen. Met een lijst van mensen die ik ken van 80 jaar en ouder, alle weduwen/weduwnaars, mensen met relatieproblemen, mensen in rouw, zieken, mensen die ik lang niet gesproken heb denk ik dat het me gaat lukken!

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Mijn lijf
18 maart 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief