MENUMENU

Van het feestje naar de stilte

Met mijn jongste (8) aan de hand, wandel ik terug naar huis. We zijn even naar de speeltuin geweest. We waren niet de enigen met het idee om daar even van het mooie weer te genieten. Alle toestellen waren bezet met vrolijk zwaaiende en zwierende kinderen. De kinderstemmen galmden over de tuin zo het mooie groene park in.

Overgang

Door dat park lopen we nu hand in hand terug. De kinderstemmen blijven we nog even horen, maar worden vermengd en langzaam overstemd door heerlijk kwetterende en zingende vogels. Dochterlief praat nog even enthousiast na over het gezellige uurtje in de speeltuin, over de klasgenootjes die daar ook waren en of ik wel had gezien hoe vèthoog ze wel niet kon op de schommel.

Dood

Langzaam worden we allebei wat stiller. Ik wijs haar op de prachtige knotwilgen die in het park staan. De één nog helemaal zonder takken, maar de ander alweer met veel groen. Ik maak er foto’s van. “Die ene lijkt wel helemaal dood mam, maar die daar heeft alweer mooie groene takken”. “Ja”, zeg ik, “en als het goed is, krijgt die andere ook nog weer die mooie groene blaadjes!”

Paasverhaal

Ik realiseer me dat we samen, in het klein, het paasverhaal beleven. We komen terug van het feestje van Palmpasen, gaan door de stilte, zien de dood, maar komen weer uit bij het groene, het leven!

Als je in het ‘stadium’ van de schijnbaar dode knotwilg zit, lijkt dat groene leven heel ver weg. Soms zelfs onmogelijk, onhaalbaar. Maar het komt! De takken gaan weer groeien er komt weer groen, er komt weer leven. Dat geloof ik!

Ik wens je een goede, stille week, op weg naar het leven!

Een reactie op “Van het feestje naar de stilte
  1. Netty van der Deen- Flikkema schreef:

    Ja, want een wonder, he? Ik kan daar ook zo van genieten. Wat heb je dat mooi verwoordt.

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
10 april 2017
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars