Waarom kun jij wel je gedachten stil zetten en ik niet?

Herken je dit: Manlief zit rustig op de bank en ik vraag “waar denk je aan?” “Nou, nergens aan eigenlijk”. “Dat kan niet”, zeg ik fel. “Je denkt toch altijd ergens aan? Misschien niet altijd even diepgaand, maar je denkt altijd érgens aan.” “Nee hoor”, zegt mijn man, “ik kan mijn gedachten wel even uit zetten”.

Ik denk van alles

We krijgen er bijna ruzie over. Als voorbeeld noemt hij stilte in een kerkdienst. “Ik neem een toon in mijn hoofd, hou die even aan en daarna volgt volledige stilte…” Ik kijk hem verbaasd aan en kan het niet begrijpen. Want tijdens dat moment van stilte, zég ik natuurlijk niks, maar ik denk van alles. Het is, vind ik, wel een heel mooi moment, maar de gedachten stil zetten? Nee, dat lukt me niet.

Gedachten tijdens het hardlopen

Ik heb het er met een vriend over. Hij kijkt me verbaasd aan. “En als je dan aan het hardlopen bent? Dat is toch bij uitstek het moment om je hoofd leeg te maken en even helemaal nergens aan te denken?” Ik kijk even verbaasd terug. Want ook tijdens het hardlopen gaan mijn gedachten. Soms over de route die ik ga lopen, over het pijntje dat ik voel bij m’n heup, over de lekkere douche die me staat te wachten, over de gesprekken met de kinderen voor ze naar school gingen, over de dingen die ik nog moet doen die dag en vaak ontstaan er ideeën om over te schrijven.

Stille mannen

Op een avond besluit ik het eens te vragen in een gespreksgroep. Een groepje van één man en vier vrouwen. En misschien voel je het al een beetje aankomen. Die man kan het wel en de vrouwen kunnen het niet, hun gedachten stil zetten. En de vrouwen weten ook dat hun partners het wel kunnen.

Van mijn moeder geërfd?

En ineens schiet me iets te binnen wat mijn moeder altijd vertelde: “Dan lag ik al lang in bed en kwam pa tegen middernacht thuis van een drukke vergadering. Zeker als er wel eens problemen waren, was ik zo dom om te vragen hoe het was gegaan. Hij vertelde dan wat er was voorgevallen, zei vervolgens welterusten, draaide zich om en viel in slaap… en daar lag ik dan naar het plafond te staren en minstens een uur na te denken over wat iedereen had gezegd. Dat kreeg hij ‘s ochtends zéker te horen!”

 

Kun jij het wel? Je gedachten stil zetten?

Al met al zet het me wel aan het denken (nou ja, zèt het me aan het denken…..ik denk gewoon verder….). Zouden mannen daar dan ècht anders in zijn dan vrouwen? Ik heb geen idee of het wetenschappelijk al eens is onderzocht, dat ga ik nog eens opzoeken, maar in mijn omgeving valt het dus duidelijk op. Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties. Wie kan er ook echt volledig stil zijn en nergens meer aan denken? En wellicht heb je ook tips voor mij hoe ik dat kan bereiken, want het lijkt me zó heerlijk!

En zet je het er voor mijn ‘onderzoekje’ dan even bij of je een man of een vrouw bent?

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
24 november 2017
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief