Sterretjes

De verwondering van een kind, opent opnieuw je ogen…

Jouw ogen reflecteren sterren,
je handjes grijpen naar de steel.
Dan bollen zich jouw wangetjes;
je blaast je bijna scheel.

Een warme wind beroert de stengel,
de sterren worden aangeraakt.
Ze zweven op jouw lange adem,
uit een diepe slaap ontwaakt.

Je ogen stralen als de sterren
als je ze nastaart op hun vlucht.
Even zakt je mondje open…
dan is daar die diepe zucht.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
25 september 2014
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief