MENUMENU

Geesje: “Volgende keer laat ik die blote benen thuis”

Afgelopen week had ik een afspraak met Salima (niet haar echte naam). Ze is een Afghaanse vrouw. Ik begeleid haar vanuit Vluchtelingenwerk. Ik had daarvoor al een afspraak in de buurt en zou direct doorgaan. Het was heerlijk weer en ik had zo’n echt zomerse short aan. En nu zat ik in de auto op weg naar Salima en keek naar mijn blote benen. Oeps. Normaal gesproken trek ik altijd even langere kleding aan als ik op bezoek ga. Die blote benen tot de knie bedekt. Niet dat we het daar over gehad hebben. Maar aangezien ze moslima is en zelf altijd haar benen bedekt heeft, probeer ik me een beetje aan te passen. En nu had ik daar gewoon even niet aan gedacht. Ik voelde me ongemakkelijk en onaangepast.

Only here for the beer

Gepaste kleding kan best een heikel punt zijn. Bij sommige werkgevers is een korte broek en T-shirt helemaal prima. Bij andere wordt dit absoluut niet gewaardeerd. De postbodes hebben jaren terug een ware strijd moeten voeren voor een korte broek. Ook in de kerk zijn – vaak ongeschreven – regels over gepaste kleding. En wat in de ene kerk gepast is, is dat in de andere kerk niet. In onze kerk zat laatst een jongen voor me met een T-shirt waarop stond: Only here for the beer (alleen hier voor het bier). Ik moest er wel om lachen. Toch probeer ik mezelf aan te passen aan wat in een kerk gepast is, meestal is het een kleine moeite.

Het gaat niet om kleding

Ik had er ooit een gesprek over met iemand. In zijn kerk werd er om gepaste kleding gevraagd in de zomerperiode. Ik vroeg me daarop af wat gepast dan precies was en waarom. Hij gaf aan dat je je aanpast aan het bezoek aan het huis van God. Dat je je voor God zelf gepast kleedt. Ik was het niet met hem eens. Ik pas mij aan voor de mensen in de kerk, niet voor God zelf. Hij kent me door en door, het gaat hem niet om kleding, maar om je hart. Toch waardeert God het als we ons aanpassen. Om anderen niet voor het hoofd te stoten. In de brief aan de Romeinen schrijft Paulus: neem u voor, uw broeder en zuster geen aanstoot te geven en niet te ergeren.*

Aanpassen uit respect


Met Salima voelde ik het bij mezelf wringen. Ik voelde me onaangepast. Toch zei ze er niks over. Salima is zelf de koningin van het aanpassen. Ze kwam vanuit een totaal andere cultuur in Nederland. Nu doet ze haar boodschappen gewoon bij de Nederlandse supermarkt. Ze heeft een oranje hoed op Koningsdag, heeft ze leren fietsen en krijgen haar kinderen een kadootje met Sinterklaas. Ze past zich zo goed aan. Ik ben super trots op haar. En juist daarom wil ik me ook aan haar aanpassen, uit respect. Volgende week laat ik die blote benen thuis.

*Romeinen 14:13

 

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Blog
2 juli 2018

[views]
Kaarsjes:
  •  

    Bobbie Athena

    Ik hoop dat jouw leven heel mooi en heel lang en heel gelukkig en heel goed mag zijn
  •  

    T.

    Een kaarsje voor T., die vandaag toetsen heeft waar ze zo vreselijk tegenop ziet maar die ook zo ontzettend belangrijk zijn voor wat ze heel graag wil! Dat ze geen last van faalangst zal hebben, maar de toetsen gewoon zal maken op basis wat ze kan en weet. Want dan haalt ze ze ongetwijfeld!
  •  

    Willie

    Ik wil een kaarsje branden voor Willie en Jan, die door een moeilijke tijd heen gaan en wel wat licht en de Lichtbron kunnen gebruiken.
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars