Geestelijke Duizeligheid

2016 is een heel intens jaar voor mij. Dit komt doordat mijn vrouw Christine sinds januari van dit jaar ernstig ziek is. In het voorjaar was ze zelfs zo ziek dat het er op leek dat we haar eind mei zouden moeten begraven. Geheel onverwacht knapte ze flink op. Daardoor konden we, hoewel ze nog steeds ziek was, nog mooie dingen ondernemen de afgelopen zomer. We hebben het beleefd als ‘genadetijd.’ Nu gaat het stapje voor stapje minder met haar. Het afscheid voorafgaand aan haar ‘oversteek’ nadert. Dat is spannend, maar ook mooi. Verdriet en dankbaarheid liggen dicht bij elkaar. Soms word ik er duizelig van ….

Musketiers

Afgelopen zaterdag was ik met een groep van 12 mannen, musketiers, bij elkaar. In de Leemcuule in Hattem. De 4e musketier is een christelijke mannenbeweging gericht op vrede en gerechtigheid. Vanuit de vier G’s: God, Gezin, Gemeente en Gerechtigheid. Ook in die volgorde van belangrijkheid. Er werden opnames gemaakt door Family7 over de rol van God in ons leven.  De opnames werden gecombineerd met de fysieke uitdagingen die de 4e musketier ook kenmerkt. Ik liep hard, droeg een vent in de brandweergreep de heuvel op, stretchte mijn spieren op allerlei manieren en worstelde met een andere kerel om elkaar op de rug te krijgen. En ik genoot … Ik mag dan wel inmiddels 58 zijn, maar ik heb nog steeds ‘het hart’ van een vent van 28.

Interview

Terwijl we fysiek werden uitgedaagd door onze ‘trainer’ werden er vragen gesteld. Gevraagd om korte antwoorden. Geloof je in God? Heb je vrienden? Ben je een goede vader? Ben je een goede echtgenoot? Heb je ooit overspel gepleegd? Hou je van macht? Is God tevreden over je? Ik was verrast door het gemak hoe ik direct antwoorden kon geven. Hoe krachtig ik mij voelde. Hijgend en puffend in alle inspanningen. Ondanks de heftigheid van mijn bestaan voel ik mij krachtig. Hoe is dit toch mogelijk?

Hij is nabij

Ik ervaar steeds meer de aanwezigheid van God in mijn bestaan. Ik leer dat God degene is die mij overeind houdt. Hij vraagt wel aan mij om te handelen. Om na te denken en na te voelen. In ‘mijn kracht’ te gaan staan en mij te verbinden met de liefdevolle mensen om mij heen. Mijzelf te verbinden met Hem. Ik snap het niet. Ik kan er niet bij. Wat is het toch geweldig dat God zo nabij is. Wanneer ik dat probeer te snappen word ik er duizelig van …

Duizelig?

Hoe herken jij deze geestelijke duizeligheid? Is God zo aanwezig in jouw leven of is mijn verhaal, zoals je net hebt gelezen, voor jou meer ‘geestelijke prietpraat?’ Of misschien is er wel bij jou een groot verlangen om net zo dichtbij te ervaren als ik dit mag doen?

foto: John Sas
7 reacties op “Geestelijke Duizeligheid
  1. Avatar marina schreef:

    Het is mooi als je het zo kunt ervaren. Ik geloofde vroeger wel maar ben het onderweg kwijtgeraakt. Ik vind wat ik hoop te ervaren bij gelovigen bij mensen die helemaal niet geloven, b.v. zorgen voor elkaar,vriendschap. Misschien is dat dan wel wat de ds.”die niet geloofde” zei, God is iets tussen de mensen. Ik hoop dat jullie nog goede momenten krijgen samen en wens je in deze ingrijpende tijd dat jullie Gods nabijheid mogen blijven ervaren!

    • Avatar John Sas schreef:

      Dank voor je goede wensen Marina. Wat jij schrijft over ‘God tussen mensen’ noem ik altijd horizontale spiritualiteit. Daar kan ik ook erg van genieten. Tussen mij en mensen die in God geloven en mij mensen die niet in God geloven. Dit heeft allebei een rijke waarde. En ja, je hebt gelijk. Het zou zo moeten zijn dat mensen die God kennen ook op Hem zouden moeten lijken. Vol van liefde voor de ander …

    • Avatar Ally schreef:

      I’m glad you see it a bit dielfrentfy than I do! And yes, everyone definitely needs to vent once in a while. I just prefer to do it privately rather than publicly, I suppose.

  2. Avatar Henk schreef:

    Mooi dat je dit zo ervaart de nabijheid waar je van kunt gaan duizelen, geniet nog van elkaar zolang het kan ,; merk zelf dat een ziekte die niet 1,2,3 levensbedreigend is echter wel chronisch en daardoor niet meer kunnen meedoen in het arbeidsproces , je ook kan laten duizelen, dan is is er onrust in je leven en dan vind ik wel eens rust bij God ,alhoewel dat vaak een kortere periode is , zal wel door de chronische pijn 24/7/365 komen die mij weinig rust geeft

    • Avatar John Sas schreef:

      Dat lijkt mij niet mee vallen wat je beschrijft Henk. Ik wens je oprecht meer momenten van rust in of bij God toe.

      • Avatar Tori schreef:

        Thanks Claudia, delighted you read and saw so much in it, yes, we keep following our path as long as we can, as far as it takes us. It’s rarely the detsanition that means so much, rather it is the journey.

    • Avatar Betti schreef:

      Bobby,I forgot to thank you for inviting your good readers to read my Spiritual Facial Blog! Thanks heaps. I really aprecpiate that!Have a Beautiful Day, Bobby!

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
18 oktober 2016
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief