MENUMENU

Geloven jouw kinderen nog?

“Ja natuurlijk willen we de schoen nog zetten en pakjesavond vieren! Niet meer naar de intocht? Hoezo? En we willen ook nog een DVD van Sinterklaas!”

Sinds een jaartje of drie vraag ik het in november nog maar eens voor de zekerheid wat we gaan doen met Sinterklaas. Want sinds een jaartje of drie is ook de jongste ‘van haar geloof gevallen’. Maar ondanks het feit dat geen van onze drie kinderen nog in de Goedheiligman gelooft, moeten alle rituelen nog gewoon worden uitgevoerd.

Zwarte Piet

Onze oudste van 14 kwam deze week tegen 18:00 uur ineens naar beneden stormen. We schrokken er bijna van en vroegen ons af wat er aan de hand was. Hij zag onze verbazing en zei: “Ja, wat nou: het Sinterklaasjournaal begint zo!” Hij is altijd in de ban geweest van Sinterklaas en geniet er nog steeds van. Sinds vorig jaar ook zelf Zwarte Piet spelend.

Geen grote verrassingen

En dus blijven we gewoon vasthouden aan de rituelen die in de loop van de jaren zijn ontstaan. Met dit verschil dat ik ze deze week zelf heb meegenomen naar de winkel om hun schoencadeautjes uit te zoeken. Want toen Sinterklaas dat deed was het allemaal geweldig. Maar sinds ze weten dat mama dat doet, deugt er vaak niets van. Die strijd in de ochtend wil ik in ieder geval voorkomen. Het blijft alleen nog een beetje een verrassing wanneer ze wát krijgen, want dat bepaalt mama dan nog.

Geloven

Het is verleidelijk om een link te leggen tussen geloven in Sinterklaas en geloven in God. Mijn kinderen hebben zich nooit afgevraagd of God dan ook niet bestaat, toen ze het verhaal van Sinterklaas gingen begrijpen. Maar ik weet dat dat vaak wel het geval is. Hoe ga je daar dan mee om? Hoe leg je dat uit?

Wel of niet

Onze oudste twee (10 en 14) gaan inmiddels al bijna nooit meer mee naar de kerk. Ze zijn er heel duidelijk en stellig in. “Ik geloof niet in God, dus waarom zou ik naar de kerk gaan.” Ondanks die stelligheid merk ik in bepaalde gesprekken, situaties of omstandigheden, dat dat geloof er wel degelijk is.  Bijvoorbeeld toen mijn vader afgelopen zomer overleed. Want waar zou opa nu anders zijn dan bij God.

Omgekeerd

Eigenlijk denk ik dat het met het geloven in God met onze kinderen net andersom is dan met  Sinterklaas. Ze geloven niet meer in Sinterklaas, maar hechten nog aan de rituelen er omheen. De rituelen in onze kerk spreken hen duidelijk niet aan (de jongste overigens wel!), maar het geloof in God is er wel. Misschien niet aan de oppervlakte, maar aan de basis zeker.

Dat stelt mij altijd gerust. We geven het voorzichtig mee. Ze hoeven onze rituelen ook niet over te nemen. En laat het dan met Sinterklaas maar andersom zijn. Niet geloven, maar wel genieten. We zetten de bak met snoepgoed op tafel en warmen de chocolademelk weer op. Laat de goede man maar komen!

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
17 november 2018
Kaarsjes:
  •  

    De ontheemde mens.

    Zembla. Een nieuw begin? Terwijl ik een kaarsje ontsteek. In gedachten en gebed denk ik aan hen die uit hun huis gezet zijn.Oud en Jong. Leg het neer in uw hand.Heer wees met hen die een moeilijke weg gaan vol onzekerheid in hun bestaan. Heer vraag u om kracht om moed en vertrouwen. U heeft uw Woord aan ons gegeven. Heer ontferm u over hen en allen om hen heen wees hen en ons nabij. Amen.
  •  

    Mijn moeder

    Dat ze Liesbeth Hofman en alle moslims aan de varkens voeren.
  •  

    een opa

    dat hij zijn kleinkind weer mag zien en niet alleen van een afstandje
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars