Gelukzoeker

Anderhalf jaar wonen we nu in Engeland. Binnenkort verhuizen we weer terug naar Nederland – een volgend hoofdstuk in de doorlopende zoektocht naar geluk.

Een goed leven

Gelukzoekers hebben de laatste tijd niet zo’n goed imago, maar volgens mij zijn we er in wezen allemaal een. Uiteindelijk willen we allemaal bereiken dat we tevreden kunnen zijn, dat we ons veilig weten, dat we een goed leven hebben.

Maar wat is nu eigenlijk een goed leven? Soms verlies ik in de drukte van het leven van alledag uit het oog hoe goed ik het al heb. Ik zoek me suf naar van alles en nog wat, ik vlieg van hot naar her, maar al die dingen die me gelukkig zouden moeten maken leiden af van het geluk dat ik allang heb. Een kennis uit India merkte laatst treffend op: “Jullie hebben alles, maar jullie lachen zo weinig.”

“Wat zoeken jullie?”

In het Bijbelboek Johannes is de eerste vraag die Jezus stelt “Wat zoeken jullie?”. Het antwoord van de leerlingen (lees het verhaal hier) laat zien dat zij niet op zoek zijn naar gezondheid, rijkdom of status. Het enige wat zij zoeken is de Messias, de redder die alles nieuw en goed zal maken. Ze vragen waar Jezus logeert en hij antwoordt: “Kom maar mee, dan zul je het zien.”

Jezus nodigt dus uit om met hem mee te gaan op weg. Spullen, connecties en diploma’s doen er niet toe. Het enige wat hij vraagt is een eerlijk antwoord op de vraag: “Wat zoek je?”.

Bijzaken

Misschien zit geluk wel voor een deel in het weten wat jouw antwoord is op die vraag van Jezus. Weten waar het voor jou écht om draait en van daaruit al die zaken die je er ook nog eens bij krijgt extra kunnen waarderen.

Houd je bezig met Gods nieuwe wereld en doe wat God van je vraagt. Dan zal God je al die andere dingen ook geven.
(Matteüs 6:33, Bijbel in Gewone Taal)

De oversteek

Ik kan over een aantal weken zonder problemen de boot nemen van Dover naar Calais, terwijl zoveel mensen juist staan te trappelen om de oversteek de andere kant op te maken. Ik heb dus makkelijk praten – alsof ik net zo vroom ben als Jezus’ leerlingen, want het lijkt alsof God mij “al die andere dingen” al heeft gegeven.

Toch is dat niet eerlijk. Ik denk dat de mensen in de jungle van Calais vaak veel harder bidden, hopen en verwachten dan ik. Daarom begrijp ik ook niet waarom ik wel een warm bed en een goedgevulde voorraadkast heb en zij niet. Ik weet niet precies wat ik ervan moet denken, ik weet niet precies wat ik moet doen. Wel weet ik dat ik van geluk mag spreken en dat ik inderdaad genoeg reden tot lachen heb – meer dan ik me soms realiseer.

Ik hoop van harte dat ook deze vluchtelingen hun geluk vinden. En ik hoop dat Gods nieuwe wereld snel komt.

Afbeelding: Pride of Canterbury arriving in Dover, Roel Hemkes

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Lianne Post

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars