MENUMENU

Opeens was het glas halfvol

Vanwege medische omstandigheden is Alexander helaas genoodzaakt te stoppen met bloggen voor MijnKerk.nl.

Dit zal (voorlopig?) mijn laatste blog worden voor MijnKerk. In het afgelopen jaar heb ik met enige regelmaat en met veel plezier een blog geschreven over onze hond Flower. Het is bijzonder om te zien hoe een huisdier een eigen plaats krijgt binnen het gezin en onderdeel wordt van het huishouden. Al kijkend naar Flower zijn er ook zoveel momenten en gebeurtenissen die verwondering of plezier oproepen en waar soms ook lessen uit te trekken zijn. De trouw en loyaliteit van Flower, haar opmerkzaamheid en open ontdekkende houding zijn waardevolle eigenschappen waar ik nog veel van kan leren.

Genoodzaakt te stoppen

Toch ben ik genoodzaakt om met deze blogs te stoppen. Onlangs heb ik te horen gekregen dat ik reumatoïde artritis heb. Een bericht met verstrekkende gevolgen. Het is een chronische ziekte die niet te genezen is, omdat onbekend is wat reuma veroorzaakt. Tegelijkertijd is er ook veel mogelijk door verbeterde medicijnen en een betere begeleiding door een medisch team. In die zin ben ik vol goede moed, alleen moet ik nu wel in mijn activiteiten snijden. Op dit moment heb ik veel minder energie dan ik gewoon was en ben ik sneller vermoeid. Dat is wennen.

In de week dat de diagnose gesteld werd, was Flower ook ziek. Van het ene op het andere moment werd ze lusteloos en wilde ze niet meer eten of drinken. We hielden het natuurlijk goed in de gaten en besloten het nog een dag aan te kijken voor we contact zouden opnemen met de dierenarts.

Uiteindelijk bleek ze iets te hebben opgegeten wat klem was komen te zitten in haar darmen. Het lukte haar om het op eigen kracht kwijt te raken. Direct knapte ze op. In no time was ze weer vrolijk en enthousiast.

Wat er is, is vandaag

We hadden een nieuw speeltje voor haar gekocht waar ze razend vrolijk en uitgelaten op reageerde: een schaap met een geluidje. Het was mooi om te zien hoe Flower de kunst verstaat om in het moment te leven. Op het moment van ziekte is ze ook helemaal ziek. Maar zodra het weer gaat, is ze ook weer helemaal aanwezig. Geen zorgen om wat er morgen gaat gebeuren, geen last van gisteren. Wat er is, is vandaag. Helemaal.

Dat wil ik meenemen nu mijn leven een nieuwe wending heeft genomen. Opeens is mijn glas halfvol.

flower

18 reacties op “Opeens was het glas halfvol
  1. Conny Hoogendoorn schreef:

    Als ‘lotgenoot’ wil ik je graag veel geluk en moed toewensen. Deze ziekte gaat vaak gepaard met pieken en dalen. Wellicht zien we je vrij snel weer terug hier. Ik hoop het. Vooral voor jou. Alle goeds!

  2. yvon schreef:

    Sterkte. Het islam moeilijk om geconfronteerd te worden met een ziekte of omstandigheid die je leven op de lopen gooit. Mooi dat van een dier veel kunnen leren
    Mijn man heeft in de periode dat onze hond overleed aan een tumor boven het oog, te horen gekregen dat hij spierreuma heeft. Dat wastafel toen reden geen hond meer te nemen. Geen goed besluit
    Begin dit jaar toch teruggekomen op dat besluit en toen kwam Bing in zijn leven. Die kleurt zijn dagen weer en geeft hem plezier. En al kan hij geen lange wandelingen meer maken , thuis volgt als een schaduw hem de hond.

    • Alexander Veerman schreef:

      Dank je wel voor je reactie. Ook voor je man sterkte. Mooi en bijzonder wat dieren voor ons kunnen betekenen.

  3. Pascal Visser schreef:

    Goede morgen Alexander…

    Ik schrik toch wel even van je bericht. Jij, iemand die doorgaans letterlijk altijd (voor een ander) in de weer is, word op deze manier natuurlijk wel erg ingeperkt. Althans, dat idee heb ik als ik je bericht zo lees. Ik kan me niet voorstellen hoe het voor je moet zijn als je een dergelijk bericht te horen krijgt.

    Ik vind het dan ook erg lastig om me op welke manier dan ook in te leven. Het geeft me een gevoel van machteloosheid terwijl ik het liefst met allerlei mooie, geruststellende en ‘troostende’ woorden zou willen overspoelen. Helaas kan ik geen ‘fijne’ woorden vinden maar kan ik alleen maar zeggen dat ik het echt heel erg verschrikkelijk voor je vind.

    Ik hoop van harte dat je niet al te beperkt zult raken door deze diagnose en dat je God’s werk met heel veel plezier kunt (blijven) voortzetten op een manier zoals die voor jou past.

    Ik wens je heel veel sterkte en zal voor je bidden.

    Pascal

  4. frits schreef:

    Heel veel kracht en sterkte toegewenst in geloof hoop en liefde.

  5. Irma Moekestorm schreef:

    Wat een nare reden , zeg, dat je moet stoppen. Ik wil je heel veel sterkte en Gods zegen toewensen. Een poot voor Flower en een bedankje voor je mooie blogs voor jou.

  6. Janneke Nijboer schreef:

    Wat een schrik, Alexander! De ziekte brengt je weer op nieuwe wegen, die niemand graag wil gaan. Heel veel dank voor je mooie verhalen op MijnKerk.nl. Ik hoop en bid jou en wie je lief zijn toe, dat hoe de dagen ook zullen gaan, je God naast je weet, in goede aandacht van mensen, in vrolijk gekwispel van Flower, in de tere schittering van een brandend kaarsje. Janneke

  7. Reinder Koornstra schreef:

    Beste Alexander,
    Ooit, in 1980, was ik bij Pfizer verantwoordelijk voor de introductie van het antirheumaticum Feldene. In die tijd heel veel gesproken met artsen, rheumatologen en patienten (organisaties). Ik kan me best voorstellen dat je je nu heel moe voelt, en weinig energie hebt. Je moet in één keer naar een lagere versnelling schakelen, in de wetenschap dat die hogere niet meer terugkomt. Ik hoop voor je dat je straks toch weer meer voor je omgeving kunt betekenen. Je weet toch, dat als God een deur sluit, hij een venster opent? Gods zegen toegewenst, en beterschap, zover alsmedisch mogelijk is!

  8. Dianne schreef:

    Dag Alexander,
    Bijna een jaar geleden kwam je mijn leven en dat van mijn gezin binnen. Of eigenlijk kwam ik bij jou binnen.
    Dat eerste gesprek zal ik nooit vergeten. Ook Flower had hier een grote rol. Hoe bang ik ook was en hoe moeilijk ik dit ook vond, jij stelde me op mijn gemak en ik begon mijn verhaal met je te delen.
    Flower kwam op mijn schoot zitten, toen bij mij de tranen kwamen.
    We lopen nu een jaar samen op. Je bent mijn predikant.
    Je bent betrokken. Ik las eigenlijk al je blogs.
    Ik zal je blogs missen, maar fijn dat je zo goed voor jezelf zorgt.
    Uit ervaring weet ik hoe moeilijk het is je aan te passen aan lichamelijke (en/of psychische klachten.)
    Ik wil je veel sterkte toewensen voor jou en je gezin.
    Ik hoop dat je je Heer en Heiland onder je zal kunnen blijven voelen in dit proces.
    Ik zal voor jou en je gezin blijven bidden.
    Veel sterkte en tot ziens!

    • Alexander Veerman schreef:

      Dank je wel. Het gemeentewerk gaat gewoon door, hoor. Ook de eventuele blogs die daar bij horen.

  9. Hermien Gorlitz schreef:

    Wat een naar bericht en wat goed dat je de moed erin houdt. Vanaf deze plek wil ik je van harte sterkte wensen en Gods zegen! Bedankt voor al je mooie verhalen en kus voor Flower.

  10. Nicolet Mulder schreef:

    Heel veel sterkte op de weg die je moet gaan. Je blog ga ik missen, maar het is goed dat je van jezelf weet wat je nodig hebt en daar ook voor zorgt.

1 Pings/Trackbacks op "Opeens was het glas halfvol"
  1. […] blog is op 8 september 2015 geplaatst op […]

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
8 september 2015

[views]
Kaarsjes:
  •  

    Mirjam

    Denk aan je...
  •  

    De natuur

    Vandaag pijn in mijn hart over al die herten die deze week worden afgeschoten. Ik denk dan waar zijn we in Godsnaam mee bezig ..
  •  

    Familiebanden

    Verwarrend zo goed verstaanbaar vertrouwd en dan op eens is als anders begrijp je elkaar niet meer en is er onbegrip maar ook verdriet door gemis ...dan mag je bidden om kracht je te richten op de dingen die je wel hebt!! Amen
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars