MENUMENU

Wie goed doet,goed ontmoet

Wie goed doet, goed ontmoet, daar moest ik laatst aan denken toen een vriendin van mijn (inmiddels overleden) moeder mij haar verhaal deed. Door de ziekte van Alzheimer was mijn moeder was niet meer in staat om zelf te eten. Tot voor kort gaf mijn vader haar in het verpleeghuis elke dag tussen de middag te eten tot het moment dat hij overleed. Puur om de verzorging te ontlasten en hij het ook graag deed. Zijn manier om nog iets te kunnen doen voor haar.

Na zijn overlijden zorgden wij als kinderen ervoor dat er elke dag iemand bij haar kwam om haar daarbij te helpen. Dat hadden we m’n vader op zijn sterfbed beloofd. Zo ging haar oude tennisvriendin elke maandag heel trouw richting het verzorgingstehuis om m’n moeder met de warme maaltijd te helpen. Ze zat dan in de woonkamer aan een tafeltje met andere dementerenden van de gesloten afdeling.

Bent u haar dochter? vroeg op een keer een mede-tafelgenoot. Nee hoor, ik ben een vriendin van haar, zei mijn moeder’s vriendin terug. Goh wat aardig van u dat u dat elke keer doet, kreeg ze  terug te horen. Nou, dat doen vriendinnen toch gewoon voor elkaar!
Het was even stil. Mevrouw? Ja? Zou je ook mijn vriendin willen zijn en mij willen bezoeken? Ik krijg nooit bezoek. Ach, natuurlijk, dat wil ik wel. Dan ben ik vanaf nu ook uw vriendin.
Oh wat fijn zeg! Wanneer kom je dan? Nou volgende week maandag weer. Oh, dan pas.
Maar dat is al weer heel snel hoor, zegt mijn moeder’s vriendin, wetende dat de dame in kwestie toch geen besef meer heeft van de dagen.
De vrouw is zo blij, ze straalt helemaal. Mijn moeder wordt even later opgehaald voor de manicure.  Mag ik ook mee? vraagt de vrouw. Ach, waarom niet, maar dat zal ik wel even voor u vragen! De verzorging vindt het goed dat ze meegaat. Ze geeft mijn moeder’s vriendin een arm. Ze moeten in de lift naar een ander gedeelte in het gebouw. Draai je eens om! zegt de vrouw. Iets verbouwereerd draait mijn moeder’s vriendin zich om. Zie je wel! Als ik het niet dacht!!  Eh wat?
Ze strijkt met haar vinger over de trui. Er staat GOEDZAK op je rug geschreven!

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
25 april 2016

[views]
Kaarsjes:
  •  

    Bobbie Athena

    Ik hoop dat jouw leven heel mooi en heel lang en heel gelukkig en heel goed mag zijn
  •  

    T.

    Een kaarsje voor T., die vandaag toetsen heeft waar ze zo vreselijk tegenop ziet maar die ook zo ontzettend belangrijk zijn voor wat ze heel graag wil! Dat ze geen last van faalangst zal hebben, maar de toetsen gewoon zal maken op basis wat ze kan en weet. Want dan haalt ze ze ongetwijfeld!
  •  

    Willie

    Ik wil een kaarsje branden voor Willie en Jan, die door een moeilijke tijd heen gaan en wel wat licht en de Lichtbron kunnen gebruiken.
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars