MENUMENU

Goede Tijden Slechte Tijden

Het leukste aan protestanten vind ik – als katholiek - dat bijbelse personages daar bijna familie zijn. Het klinkt als: “Abraham zat altijd naast mijn overgrootvader, daar, op de vierde rij rechts.”

Met liefde wordt er over deze bijna-familieleden gesproken, ook wanneer het over hun minder mooie kanten gaat. “Het was natuurlijk niet netjes hoe Jakob aan dat eerstgeboorterecht kwam.” Dat was het zeker niet, hij beduvelde – samen met zijn moeder Rebekka – zijn vader. En ook zijn oom heeft hij uiteindelijk slinks het beste vee afhandig gemaakt. Waarbij gezegd moet worden dat die Laban hem ook een loer had gedraaid door hem niet Rachel, maar eerst Lea te geven. Juist de menselijke hebbelijkheden en onhebbelijkheden in de aartsvaderverhalen maken ze tot perfecte kampvuurverhalen. ‘Goede Tijden Slechte Tijden’ blijkt van alle tijden.

Saint

Eigenlijk is Jozef een wat vreemde eend in de bijt. Heeft die jongen ook fouten? Hij is gehoorzaam aan zijn vader, hij is kuis, hij is vergevingsgezind. Zijn geschiedenis volgt eigenlijk het narratieve schema van de traditionele heiligenverhalen. Waar zijn overgrootvader Abraham, zijn grootvader Isaak en zijn vader Jakob hun zwakheden hadden, is Jozef ronduit een saint. Vol godsvertrouwen weerstaat hij verzoekingen en gedwee schikt hij zich in alle onterechte ellende die hem dit oplevert. Sommigen zeggen dat hij toch wel een klikspaan was. En tamelijk arrogant ook. Het is de verdienste van de bijbelschrijver dat je dit tussen de regels door inderdaad zo kunt lezen. Hij maakt uitmuntend gebruik van de verbeelding van zijn lezer!

Gissen

Je zou ook kunnen lezen dat Jozef tamelijk naïef was, een dromer dus eigenlijk. Dan klopt het nog steeds. Dat vind ik nu zo geweldig aan die bijbelverhalen. Het is ontzettend fijn dat ik maar moet gissen naar de drijfveren van de vrouw van Potifar. En ook naar hoe dat nu precies zat met Jozef: hoe gevoelig was hij voor haar avances? Als hij inderdaad in haar slaapkamer was – wat in de verbeelding van velen zo was – wat deed hij daar dan eigenlijk? Volgens sommige rabbijnen was Jozef wel degelijk van plan om aan haar toe te geven. Maar zag hij op het moment suprême het gezicht van zijn vader voor zich en kwam daardoor net op tijd tot inkeer. In de Talmoed wordt het prachtig verteld. Geïnspireerd door dat wat in Genesis 39 niet staat.

Wat mij betreft krijgt de schrijver van deze bijbelverhalen met terugwerkende kracht de Nobelprijs voor de Literatuur.

Afbeelding: Isaac blessing Jacob – José de Ribera

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars