MENUMENU

Wat is jouw associatie bij Graceland?

Wat is jouw eerste associatie bij de naam Graceland? Denk je aan Elvis? Aan die steengoede plaat van Paul Simon? Dat waren vorig jaar zeker mijn eerste twee associaties geweest. Inmiddels is Graceland voor mij een festival wat deze maand zijn vuurdoop had.

Ik ben opgegroeid met het Flevo Festival, een christelijk festival in augustus met, op hoogtijdagen, zo’n 10.000 bezoekers. Dertig keer heb ik het bezocht, van baby af aan met mijn ouders mee en later zelf als onderdeel van de vrijwilligers en organisatie. Het festival stopte ermee en ook de doorstart kreeg geen vervolg. Vorig jaar augustus, in hèt festivalweekend liep ik een beetje met mijn ziel onder de arm. Maar dit jaar was er weer een feestje! Een nieuw christelijk festival, kleinschalig nog, met de naam Graceland. Ik was erbij en het voelde als thuis.

Graceland optie2

Genadeland

De naam van het festival had me nog niet zo bezig gehouden, mooi toch, Graceland? Maar toen ik er eenmaal was afgelopen weekend, besefte ik en merkte ik dat het meer was dan alleen een mooie naam. Genade was echt een hoofdthema van het festival en dat vond ik niet alleen terug in programmering, maar ook in hoe er met elkaar om gegaan werd. Zo anders dan in onze huidige maatschappij. Geen strakke hiërarchieën, maar ruimte voor ieder individu. Geen strenge regels en harde lijnen, maar ruimte om te laveren en af te stemmen op iedere situatie. We waren als festival te gast op een christelijke camping en dat vroeg het een en ander aan aanpassing van beide partijen. Er zal wellicht irritatie geweest zijn, maar er was een sfeer van acceptatie. Ik heb vooral positieve geluiden gehoord. Er was een sfeer van genade op het festival, fouten maken mocht, twijfelen en vragen stellen ook. Ik voelde me er zo welkom. Ik voelde me zo op mijn plek in dit genadeland.

Thuis

Weer thuis is het dan altijd zoeken naar een nieuwe balans, want een paar dagen intensief met God bezig zijn, laat je niet onveranderd. Het viel me op dat dit genadeland soms zo ver af staat van wat ik om me heen ervaar. Hoe over anderen gepraat wordt, hoe ik over mezelf en anderen denk, hoe we allemaal met elkaar omgaan. Ik verlangde terug naar mijn genadeland.

Terugverlangen naar, maar tegelijkertijd ook vooruit verlangen, verlangen naar volgend jaar, natuurlijk. Maar ook verlangen naar later, naar het ware genadeland. Naar de hemel, naar hoe het dan zal zijn. Als genade zal regeren, als er geen verdriet en pijn meer is, omdat we omringd worden door vergevende liefde. Ik heb besloten om het vast te houden, uit alle macht vast te houden aan het genadeland.

Ja, het zal verwateren, maar ik wil ernaar streven. Ik wil vanuit genade leven, vanuit de genade die ik ontvang van Jezus. Vanuit zijn genade naar mezelf gaan kijken, fouten mogen maken, mogen twijfelen en mijn vragen stellen. En vanuit zijn genade gaan kijken naar anderen om mij heen. Vol genadige liefde. Klaar staan, ruimte bieden, anderen zich welkom laten voelen. Wat heb ik te verliezen? Mijn vergelding en mijn trots? Mijn status, mijn verworvenheden? Ik denk liever aan wat ik te winnen heb: een plek om lief te hebben en geliefd te worden, een thuis.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars