Herdenken op 4 mei: hoe doe jij dat?

De dagen rond 4 mei zijn vol met oorlog. Natuurlijk. Dat moet ook. Dat hoort ook. Ten minste dat denk ik. Want hoe zou je anders kunnen herdenken? Je moet de oorlog noemen, erover vertellen en het laten zien. En als het over ‘echte’ mensen gaat, is dat het meest indringend. Een verhaal van je eigen moeder of je opa…

Uit de trein springen

Mijn opa werd afgevoerd met de trein naar een werkkamp. Hij had daar nare verhalen over gehoord en er een slecht gevoel over, dus maakte hij plannen om aan dat werkkamp te ontkomen. Hij wist dat er een scherpe bocht aan kwam. De scherpste rails-bocht in heel Nederland. De trein móest wel zachter gaan. En mijn opa? Die is gesprongen! Want naar dat werkkamp wilde hij echt niet. Ik denk wel dat hij een flinke smak gemaakt heeft met zijn heldensprong. Mijn opa dook vervolgens onder bij een bakker waar hij dag in dag uit rozijnenbrood heeft gebakken. En hij leerde toen mijn oma kennen.

Bonnen smokkelen

De moeder van mijn moeder woonde in Eindhoven. Tijdens de oorlog zat ze achter een loket waar ze distributiebonnen uitdeelde. Ze smokkelde vaak extra bonnen naar gezinnen, waarvan ze wist dat ze extra mensen in huis hadden: onderduikers. Ook bij mijn moeders moeder thuis woonde een Joods jongetje. Het smokkelen was best spannend om te doen, vertelde ze me eens. En gevaarlijk natuurlijk. Want je zou maar betrapt worden. Toch ging ze er mee door. Steeds weer.

Deze flarden van de oorlog zitten in mij. Ik weet niet of ze helemaal kloppen. Maar dat is misschien niet zo belangrijk.

Oorlogsboeken en films

Ik heb ook stukjes oorlog in mijn hoofd opgeslagen van boeken en films.

  • Een indringende afschuwelijke ‘pageturner’ die ik meerdere keren gelezen heb, is ‘Uit naam van al de mijnen’ van Martin Gray. Ken je het?
  • En in de film Schindler’s List bijvoorbeeld, zie ik bij voorbaat op tegen het stuk aan het einde, dat Oskar Schindler bedenkt dat hij nog meer, nog veel meer mensen had kunnen redden…
  • Lang geleden heb ik ‘Oorlogswinter’ van Jan Terlouw gelezen en dat vond ik zo afschuwelijk dat ik daarna eigenlijk geen boeken over oorlog meer wilde lezen. De film ‘Oorlogswinter’ heb ik ook nooit gekeken.

Vrede

Heb ik nu een conclusie? Nee. Jawel, toch. Alle verhalen en herdenkingen rond 4 mei geven één zelfde boodschap mee: oorlog geeft verdeeldheid en angst. En dat wil je niet. Je wil het samen met anderen juist goed hebben! We willen vrede!

De dagen rond 4 mei zijn vol met oorlog… gelukkig komt daarna 5 mei! Een dag van vrede, vrijheid en hoop!

Herdenken op 4 mei: hoe doe jij dat?

De film ‘Oorlogswinter’ komt vanavond op televisie… Misschien herdenk ik vandaag met het kijken van deze film. En jij? Hoe herdenk jij deze 4 mei?

Foto: -JvL- Flickr
Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
4 mei 2016
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief