MENUMENU

het lege scherm

Anja denkt en denkt. Wat moet ze schrijven? Er wordt een blog van haar verwacht, maar nee, er komt niets in haar op om te schrijven.

Ik moet een blog schrijven

Al dagen loop ik er tegenaan te hikken en mijn hersens kraken en zwoegen tot diep in de nacht. Helaas. Het mag niet baten. Het blijft leeg en ik word met de dag onzekerder en onrustiger. Dit gaat niet goed. Schietgebedjes vliegen in het rond en bij alles wat ik zie en hoor, of denk te zien of te horen, vraag ik me af: zou dit?… nee, …weer niet!

Facebook

Een ander middel aangegrepen en mijn vraag op facebook geplaatst. Naast erkenning en herkenning (waarvoor DANK!) leverde me dat jammer genoeg ook geen inspiratie op. Houd me ten goede: de onderwerpen die aangedragen werden zijn heel goed en ik heb ze genoteerd, maar nu kan ik er niets mee.

Ik ga me steeds wanhopiger voelen en ga steeds meer respect hebben voor de columnisten die élke (ELKE!) dag een column schrijven. Hoe doen ze dat? Anders gezegd: wat doe ik verkeerd? Ja, want zo voelt het nu: ik doe iets niet goed en schiet tekort aan alle kanten. Mensen zitten te wachten op mijn blog (ja toch? Ik hoop tenminste van wel) en dan kan ik toch niet met zo’n bla-bla verhaal komen van: “sorry mensen ik had geen inspiratie”

Mijn scherm blijft leeg

Wil ik het teveel zélf doen, eigenhandig, niet afhankelijk en vergeet ik te luisteren naar Gods Geest? Ben ik alleen maar tevreden als het een hele pakkende titel is? Ben ik te perfectionistisch aan het worden? Allemaal gedachten die heen en weer flitsen en ondertussen kijk ik naar mijn scherm en dat schreeuwt nog steeds naar me: Doe iets! Schrijf iets! De tijd dringt! Zucht…..

Ik geef het op. Ik laat het hierbij en stuur mijn lege scherm naar de web-redacteur met dit gevecht in mijn hoofd en hart erbij. Zij mag bepalen of dit geplaatst wordt of niet. Het leven van een blogger is heel leuk. Meestal.

Een reactie op “het lege scherm
  1. kleeblatt schreef:

    Hallo Anja, jou blog is voor mij heel duidelijk, als je denkt dat iets moet of verwacht word, gaat niets meer daarom is mijn motto gewoon laten komen geld voor alles in het leven,vond het erg leuk om te lezen.Groetjes van Maria.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
18 januari 2016
Kaarsjes:
  •  

    De zoon van m'n vriendin die weer terecht is

    God zij dank, hij is terecht!
  •  

    M'n vriendin en haar gezin

    Haar 17-jarige zoon is sinds 12 februari vermist. God, maak dat hij snel een teken van leven geeft. Maak dat hij geen verkeerde mensen tegenkomt en zelf geen verkeerde keuzes maakt. Wees met hem en bescherm hem alstublieft. En wees met zijn ouders en broer en alle anderen die zich zorgen maken.
  •  

    Mijn dochter

    Mijn dochter is zich gaan verdiepen in de Koran. Ze heeft een Marokkaanse vriend. Niet hij zet haar daar toe aan, maar zelf wil ze de mogelijkheden ontdekken. Ze heeft de hele Koran al doorgelezen en is nu aan de Bijbel begonnen. Ik kan het alleen maar toejuichen. Voor ons gezin zal het nog wel eens lastig zijn, maar ik begrijp haar en geniet van onze gesprekken. Ik wil voor ons gezin bidden.
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars