Het verhaal is nog niet af

Deze week had ik mijn zussendag. Als zussen wonen we ver bij elkaar vandaan en we reizen naar dezelfde plaats en gaan daar iets cultureels doen, een tentoonstelling of een theatervoorstelling. Deze keer Kunsthal Kade in Amersfoort met een tentoonstelling van kunstenaars uit het land van apartheid. We dronken thee bij het museumcafé en praatten zo een klein uur weg over van alles en nog wat. En toen op naar het museum, twee deuren verder:

Tell Freedom

De tentoonstelling heet Tell Freedom, en toont de werken van 15 jonge kunstenaars uit Zuid-Afrika. Het zijn kunstenaars die meerendeels opgroeiden na de afschaffing van de apartheid, maar daar wel wat over te zeggen hebben. Over de apartheid an sich, over discriminatie in het algemeen of over het slavernijverleden van Nederland en Zuid-Afrika, onder andere door VOC-schip de Amersfoort.

Persoonlijke geschiedenissen

Het was een brede tentoonstelling, met heel verschillend werk. Installaties met geluidsfragmenten, opgelezen dodenlijsten van de slavenschepen, kunstwerken gemaakt van afval uit de arme wijken van Kaapstad, foto’s van het straatbeeld van zowel de zwarte als de witte bevolking. Collages en filmpjes over persoonlijke geschiedenissen. Bij ieder kunstwerk hing uitleg over de kunstenaar en over het kunstwerk dat hij/zij had gemaakt. Één van de meest indrukwekkende vond ik een gedicht waarin de dichter zich afvraagt of zijn grootouders behoorden bij de anti-apartheid aanhang, of een KKK-kap* in de kast hadden hangen. Er hingen ook drie van die naargeestige kappen aan de muur.

Leven met de gevolgen van het verleden

Ik vond het een bijzonder indrukwekkende tentoonstelling. Ik geniet sowieso erg van in beeld gevangen verhalen, van de ruimte die kunstwerken geven om zelf te zoeken naar betekenis. Ergens gaf het me ook een ongemakkelijk gevoel, want hoewel ik de verhalen ken over apartheid, discriminatie en slavernij, komt dat voor mij als witte Nederlander vaak niet zo dichtbij. Nu werd ik erin onder gedompeld en realiseerde me dat het voor deze jonge kunstenaars wèl heel dichtbij komt. Ook al is die tijd voorbij, het verhaal is nog niet af. De mensen in een land als Zuid-Afrika leven nog steeds met de gevolgen van hun verleden.

Gezamenlijke toekomst

Door het bekijken van deze tentoonstelling en het lezen van de verhalen, realiseerde ik me weer, dat ook ik leef met de gevolgen van het verleden van mijn land: vrijheid, rijkdom en veiligheid en dat die dingen anderen veel gekost heeft. Het maakt me dankbaar, maar ook bewust dat het verhaal ook hier nog niet af is. En dat we, juist als we ons vandaag de dag bewust zijn van andermans geschiedenis, onze gezamenlijke toekomst beter kunnen maken.

*KKK: Klu Klux Klan: geheime blanke organisatie die zich gewelddadig richt op de zwarte bevolking van de VS. Om onherkenbaar te blijven droegen de leden bij hun acties witte kappen.

  • Nieuwsgierig naar het beeld bij deze blog? Het is gemaakt aan de hand van een van de kunstwerken op de tentoonstelling.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars