MENUMENU

Het sinterklaassprookje

Hoewel de boel in ons gezin er niet meer op die manier voor op de kop staat als destijds, toen de kinderen nog ‘gelovers’ waren, lijkt de goede, lieve Sint toch ook dit jaar weer behoorlijk uit te pakken. Het sfeertje zit er in ieder geval al goed in.

Mede natuurlijk door toedoen van school en sportvereniging, waar iedereen geacht wordt om een gedicht – al dan niet vergezeld van een surprise – te maken. Zo zijn we er maar druk mee om het sinterklaassprookje in stand te houden.

Schoen

‘Mam, mogen we vanavond onze schoen zetten?’, klinkt het op zaterdag, behoorlijk onverwacht, maar zeer hoopvol uit de mond van mijn jongste.
‘Schoen zetten? Nee toch, jongens, daar heeft Sint niet op gerekend, hoor,’ lach ik de vraag nuchter weg. ‘Jullie weten toch wel hoe het zit?’
Ondanks het aanstekelijke sintsfeertje, zijn schoencadeautjes wel het laatste waar ik mee bezig ben geweest. Helemaal niet dus. Jongste kijkt sip. O help! Wat nu? Ik besluit om open kaart te spelen…

Hulpsint

Al een poosje loopt het niet helemaal lekker met mijn beenprothese en dat gaat gepaard met de nodige pijn. Gedichten en surprises maken, dat gaat me nog redelijk af. Maar veel zin en energie om op cadeautjesjacht te gaan, heb ik niet. Oudste begrijpt dat wel. Nu moet ik het ook mijn jongste uitleggen. Iets wat ik veel liever niet zou doen. Ja, ik heb nu eenmaal een handicap, maar daar belast ik mijn kinderen liefst zo min mogelijk mee. Nu heb ik echter geen keuze. Onhandig prevel ik iets over een hulpsint die haar taak heeft versloft.

Echt geschenk

Maar hij verbaast mij, mijn jongste. Na mijn excuses zegt hij troostend: ‘Het geeft helemaal niets, hoor mam. Het cadeautje dat ik het allerliefst wil hebben, is dat jij geen pijn meer hebt.’
En dan wordt ineens het sinterklaassprookje voor mij werkelijkheid. Daar sta ik met tranen in mijn ogen en een hart dat overstroomt van dankbaarheid voor zo’n groot en echt geschenk, zomaar in mijn schoot geworpen.

Direct neem ik me voor alles op alles te zetten om hen flink te laten uitpakken op pakjesavond. Zelf hoef ik dat zozeer niet meer; mijn mooiste cadeau heb ik immers al gehad. En als ik nog twijfelde, dan weet ik het nu zeker: zij weten wel degelijk waar het om draait en hoe het zit, mijn ‘ongelovers’.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars